Singing in the Train

మేఘం

2012-01-14T05:21:00.000-08:00

జీవిత కాల అభ్యసనం

2011-12-19T22:59:00.000-08:00

జీవిత కాల అభ్యసనంలో ఎప్పుడో, ఎక్కడో, తెలిసో, తెలియకో, కొన్ని విషయాలను నేర్చేసుకుంటాం. అలా నేర్చుకొన్న విశయాలు ఎక్కడనుండి, ఎప్పుడు నేర్చుకొన్నామో తెలిసినప్పుడు, మెదడులోనుండి ఎక్కడో చిరునవ్వు మొదలయ్యి, మనసంతా తేలిపోయినట్టు అనిపిస్తుంది. అలా నా జీవితంలో ప్రభావాన్ని చూపిస్తున్న వ్యక్తులు ఎంతమంది ఉన్నారో అని గుర్తుచేసుకొని ఇలా రాసుకోవడం ఇంకా బావుంటుంది.
1. ఐదో తరగతిలో ’మన దేహం’ పాఠం చెబుతూ పాల్ విశ్వాసం మాశ్టారు ముఖాన్ని చల్లటి నీటితో కడగితే ఆరోగ్యం అని చెప్పి, అందుకే నేను వేడినీళ్ల స్నానంలోనూ ముఖాన్ని మాత్రం చల్లనీళ్లతోనే కడుగుతాను అని చెప్పారు. ఆరోజునుండి, ముఖం కడిగినప్పుడల్లా మాష్టారు మాట్లాడుతూనే ఉంటారు.
2. సాంప్రదాయ సమాజంలో ఆధునిక ఆలోచనలతో జీవించడానిక్ తమపై పరిపూర్ణ అవగాహన కావాలి, ధైర్యం కావాలి. ఈ రెండు కలబోసి డోలాయమానంలో ఉన్న ప్రతీసారీ ముందుకు నెట్టడానికి ఎప్పుడూ సిద్దంగా (ఆలోచనలలో) ఉంటారు మా విజయలక్ష్మి (Geography)మేడం .
౩. స్కూలో అసెంబ్లీ జరిగేటపుడు, వార్తలు చదివే సంస్కృతి ఉంది. ఎప్పుడూ తెలుగు వార్తలు చదివే నేను ఇంగ్లీషులో చదవాలనుకున్నాను. అప్పుడు ఇంగ్లీషు తిరుపతిరావు సార్, నువు తెలుగులో దిట్టవే కానీ ఇంగ్లీషులో కాదు అన్నారు. ఎప్పుడు పబ్లిక్ లో మాట్లాడాలనుకున్నా, ఆయన గుర్తురాకుండా ఆ ఉపన్యాసం సాగదు.
4. నాలో ఏమి ఉండేదో నాకు తెలియదు, నాలో ఏమి పోయిందో కూడా తెలియదు. కానీ ఇద్దరు మిత్రులు (కె.కె, శరీన్) నువ్వు నువ్వులా లేవురా. something is missing. అన్నారు (1995 లో) నా ఎంక్వరీ ప్రక్రియని అలా మొదలు పెట్టి వదిలేసారు వాళ్ళు. అది ఆగమన్నా ఆగడం లేదు.

యువతకు ధైర్యం కావాలి

2011-11-08T20:47:00.000-08:00

ఇప్పుడు యువతకు ధైర్యం కావాలి. ఆత్మ స్థైర్యం కావాలి. "అసమర్థుని ఆఖరి ఉపాయం హింస" అని గాంధీ చెప్పినట్టు ఎక్కడో చదివాను. బహుశ యువత, మరీ ముఖ్యంగా ప్రేమించుకొనే యువత ఈ సూత్రాన్ని పాటిస్తున్నట్టు కనిపిస్తుంది. ప్రేమ, ఆకర్షణ, సెక్స్ ల మధ్య తారతమ్యాలను వివరించి చెప్పగలిగే technology కావాలి. దీనిని ప్రతీ ఇంట్లో పెద్దలు ఒక బాధ్యతగా స్వీకరించాలి.

“నన్ను ఎవరూ ప్రేమించడం” లేదనేది చాలా నిరంకుశమైన ఆలోచన. ఈ ఆలోచనకి చాలా దగ్గరైనదే నేను మెచ్చిన అమ్మాయిన నన్ను ఖచ్చితంగా ప్రేమించి తీరాలి అనేది. ఈ నిరంకుశమైన ఆలోచనలకు వేళ్ళు ఎక్కడి వున్నాయి. వేరును నాశనం చేయకుండా కొమ్మలు నరుకుతూ కూర్చుంటే పరిష్కారం ఎప్పటికి రావొచ్చు. ప్రేమను ఇవ్వడం ద్వారానే ప్రేమను పొందగలమనే సూత్రాన్ని నేర్పాంచిల్సిన బాధ్యత ఎవరిది. కుటుంబ సభ్యులదా? ఉపాధ్యాయులదా? స్నేహితులదా? మరి వీళ్లందరూ నేర్పలేక పోతున్నారంటే వాళ్లకి ప్రేమ గురుండి తెలియదా? లేక ప్రేమంటే కేవలం ఎదుటి వారి దగ్గరనుండే పొందేది మాత్రమే అనే నిర్వచనం ఉందా? అందుకేనా ఒక రాజ్యాధికారం కోసం, హక్కుల కోసం, సమానత్వం కోసం, గౌరవం కోసం పోరాడినట్టు ప్రేమ కోసమూ పోరాడుతున్నారు. యుద్దములో గెలుపులు ఒక్కరిదే ఉండాలనా ప్రాణాలు తీస్తున్నారు. పరిపూర్ణమైన అవగాహనా రాహిత్యం.

మన జీవితంలో జరిగే సంఘటనలకీ, మనం చదువుకీ మధ్య అనుసంధానం ఎవరు చేస్తారు. ప్రతీ చర్యకు సమానమైన ప్రతి చర్య ఉంటుందని గ్రహించిన రోజున ప్రేమించడం మన నుండే ప్రారంభం కాదా. ఆశించిన ఫలితాలు రాని రోజున నీ ప్రయత్నం లో లోపమే గానీ ఎదుటి వ్యక్తి బాధ్యత కాదని మనకు అవగతం కాదా. చాలా సార్లు పేపర్లలో చదివిన అంశం “ఆమే ముందు నన్ను ప్రేమించింది. ఇప్పుడు నన్ను కాదని వేరే వారితో దగ్గరగా ఉంది/ నన్ను దూరం చేస్తుంది/ etc. అంటే నిన్ను అంగీకరించకపోవడం / వేరే వాళ్లని అంగీకరించడం వెనుక నిన్ను నువ్వు పరిశీలన చేసుకోవలసిన అంశాలు ఎన్నో. ఈ విషయాలపై యువతకు శిక్షణ, ప్రేమ గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడమే తప్పనుకునే ఈ సమాజంలో, ఎవరిస్తారు. చనిపోయింది నా కూతురనో, చంపింది నా కొడుకనో తెలిసిన తరువాత నెత్తి నోరు కొట్టుకుంటూ, శాపనార్థాలు పెడుతూ సమాజం మారదా అని ప్రశ్నించే కన్నా, చిన్నప్పటినుండే వారి అవసరాలకనుగుణంగా సరియైన సలహాదారులుగా ఎందుకు ఉండలేక పోతున్నాం. అలా ఉండలేక పోతున్నాం అని తెలుసుకోగలిగితే, కొన్ని వేల ఉపాయాలు మనసుకి తడతాయి.

ప్రతీ యువతకి తను సమర్ధుడినని తెలియాలి. తను దేనినైనా సాధించుకోగలనన్న నమ్మకం కలగాలి. ప్రేమ యుద్దం కాదని, యుద్దాన్నైనా గెలుకో గలిగే ఒక భావన అని తెలియజేయాలి. ఎదుటి వారిని మనసుని మనమెందుకు గెలుచుకోవాలో తెలియాలి. అది గెలవడానికి మనమేం చేయాలో తెలియాలి. మనం చేసే పనులే మన గమ్యాన్ని నిర్దేశిస్తాయని తెలియాలి. ఎదుటి వారికి హాని కలిగించడం ద్వారా ’మనసు గెలుచుకోవడం’ అనే project ఆగి పోతుంది అనే విషయం తెలియాలి. అది ఈ ఒక్క మనసే కాదు ఇప్పుడున్న ప్రసార మాధ్యమాల సారధ్యంలో కొన్ని వేల/లక్షల మనసు ప్రాజెక్ట్లను ఆపేస్తుందని తెలియాలి.

ఇవన్నీ వారికి తెలియవు. తెలుసుకొనే అవకాశం వారికి లేదు. తెలియజెప్పడానికి ఇప్పుడు కొత్త technology కావాలి. అందులో మనందరం భాగస్వామ్యులం కావాలి. అప్పుడే మనం మన రాష్టాన్ని ఇప్పుడున్న స్థానం నుండి మరో స్థానానికి మార్చొచ్చు. నా వయసులో ఉన్న తల్లిదండ్రులంతా ఊ ఉద్యమంలో భాగస్వాములైతే మరో ఇరవై ఏళ్ల తరువాత మనము ఊహించినట్టుగా మా పిల్లలు ఉండే అవకాశము ఉంది.

సాధ్యమౌతుందా?

All is not well

2011-10-15T05:29:00.000-07:00

డైరీలో విషాదకరమైన పేజీకి రేటింగిస్తే, ఖచ్చితంగా ఈ పేజీకి టాప్ రేటింగిస్తాను. ప్రయత్నలోపం, మొహమాటం, comfort zone, భయం, కలగలిపి ఇచ్చిన పెద్ద ఫలితం.

ఆ రోజు కోసం చాలా కాలం నుండి ఎదురుచూస్తున్నాం. ఇన్ని మంచి లక్షణాలున్న వీడికి పెళ్ళెందుకు కావడం లేదు. ప్రతీ పెళ్ళిలోన వాడిమీద జోకులే. నా కూతురు ఎదిగే వరకూ ఆగరా పెళ్ళి చేస్తాను అనే వాడు మాలో ఒకడు. ప్రతీ కలయికలోనూ, మన తరువాత కలయిక ఎవరి పెళ్ళిలోనో అన్న ప్రశ్నకు వాడూ ఒక prabability గా కనిపించేవాడూ. కానీ కుదిరేది కాదు. వాడి పేరే తలారి వెంకట వీర్రాజు. మాకు మాత్రం ముద్దుగా TV.

వాడికి పెళ్ళి కుదిరింది. రెండు నెలల ముందే అందరికీ సందేశాన్ని అందజేసాం. వీడి పెళ్ళికి వీలైనంత ఎక్కువ మంది కలవాలి. వాడు సామాన్యుడు కాదు. వాడి contribution అంత సులువైనది కాదు. ఏడు సంవత్సరాలు కలసి చదివి, పధ్నాలు సంవత్సరాల తరువాత తిరిగి కలవాలన్న ఆలోచనలో ఒక మూలం. పధ్నాలుగు సంవత్సరాలుగా దూరమైన ఉపాధ్యాయుల వివరాలను వారం రోజులలో సంపాదించి వారందరితో మాట్లాడేసిన వీరుడు. చిన్నప్పుడు ఎప్పుడో దూరమైన స్నేహితులు విదేశాలలో ఉన్నారని తెలిసి, వారిని ఫోనులో కౌగలించిన ప్రేమ పిపాసి. అత్యంత అధ్భుతంగా జరిగిన Honour the Teacher కార్యక్రమ కధ, కధనం, దర్శకత్వానికి వాడో ధైర్యం. అంత ఆనందాన్నివాడు కళ్లారా చూసుకోలేక పోయాడు. అర్జంటుగా అమెరికా వెళ్ళాలి. తప్పలేదు. వెళ్ళాడు. కాబట్టి వాడి పెళ్ళినో మరో ఆనంద నిలయం చేయాలి. ఈ ప్రేమలో వాడు తడిసిపోవాలి. ఆ క్షణం వాడితో పాటు, తన భాగస్వామి కూడా ఉండడం, అనిర్వచనీయం.

నెలరోజులముందే tickets బుక్ చేసాం. ఇంకా మరపురాని అనుభూతులు మిగలాలని మారేడుమిల్లి అడవులలోకి ప్లాన్ చేసాం. ఎందుకంటే అక్కడి forest officer కూడా మా వాడే. ఒకరోజు ముందుగానే సెగ మొదలవ్వాలని అనుకున్నాం. ఆ రోజు కోసం ఎదురుచూస్తూ (లేటయిన) నా పనులన్నీ త్వరత్వరగా ముగించేస్తున్నా. ముఖ్యంగా నా పి.హెడి. ఎందుకంటే ఒక్కసారి మా వాళ్లను కలసిన తరువాత బయటకు రావడానికి కొంత సమయం పడుతుంది. అనుకున్నట్టే జరిగింది. గబగబా రాసిందంతా తీసుకెళ్ళి గురువుగారికిచ్చాను.

’ఏమయ్యా ఎక్కడికి వెళ్తున్నావా? ఇక్కడే ఉంటున్నావా? అన్న గురువుగారి ప్రశ్నకు ’ఇక్కడే ఉంటున్నా సార్’ [1] అని ఒక అబద్దం చెప్పేసాను. ఇలాంటి సమయంలో నిజం చెప్పాలంటే ధైర్యం సరిపోలేదు. ఫలితం ఎలా ఉంటుందోనని భయం వేసింది. కానీ ఆ క్షణం నాకు తెలియలేదు నా కల భగ్నం అవ్వడానికి నేను బీజం అప్పుడే వేసానని. ’సరేనయ్యా ఈ నెల 14 తేదీన మన సెంటరు తరుపున ఒక సెమినార్ ఉంది’ అని గురువుగారు అనగానే ఒక్క క్షణం మాట్లాడలేకపోయాను. వెంటనే తేరుకొని ’o.k' సార్ అని చాలా strong గా చెప్పాను, ఆ క్షణంలో plan మార్చేసి.- పెళ్ళికి ఒకరోజు ముందు వెళుతున్నాం. నేను drop అవుతాను, పెళ్ళి వెళితే సరిపోతుందు కదా [2]-

సెమినార్ పదకొండు గంటలకు ఉండొచ్చు. తత్కాల్ తీసుకుంటే డైరెక్టుగా పెళ్ళి కి వెళ్ళొచ్చు. పరవాలేదు మనలో తెలివితేటలు బాగానే ఉన్నాయి అనుకొన్నా. కానీ అలా జరుగలేదు.

12, 13, 14 రైల్ రోకో గుర్తు చేసారు మిత్రులు.

అయినా పరవాలేదు. 14 సాయంత్రానికి అయిపోతుంది. మన ట్రైన్ రాత్రికి కదా. ఓ ధైర్యం.

మళ్ళో ఇంతలో మళ్ళీ మార్పు. రైల్ రోకో 15,16,17 కి మార్చారు. అయినా పరవాలేదు. వెళ్ళడానికి ఉండదు. వచ్చేటప్పటి సంగతి తరువాత ఆలోచిద్దాం.

ఆ తరువాత తెలిసింది సెమినార్ ఉదయం కాదు. సాయంత్రం 4.30 కి. సగం ఆశలు ఆవిరి అయిపోయాయి. అది ముగిసేదెప్పుడు, నేను బయలుదేరేదెప్పుడు. కానీ ఏదో చేయాలి. ఎలా. I wanted to be creative. సరే ఓ పనిచేద్దాం. సెమినార్ కి వెళ్ళి, సార్ కి కనిపించి చివరి వరకూ ఉండకుండా చెక్కేద్దాం. స్వామి కార్యం, స్వకార్యం రెండూ నడుస్తాయి [3].

అరగంటలో ఇంటికి వచ్చి, సాయంత్రం 7.30 MMTS పట్టుకొంటే అంతా సవ్యంగా జరుగుతుంది. ఏం పరవాలేదు. All is well అనుకుంటూ సభా ప్రాంగణానికి వచ్చాను. అప్పుడే గురువు గారు కనిపించారు. కనిపించగానే పిలిచారు. [ఉదయం నుండీ ఆయనకు కనిపించలేదు]. ’నువ్వు రికార్డింగ్ చేయాలి’ చెప్పేసారు. నేను అప్పటికి నిర్మించిన నా creativity ని చిరునవ్వుతో చిదిమేసారు. Start Action ఎవరో తరుముతున్నారు. నేను పరుగెడుతున్నాను. నేనొక్కడినే పరిగెడుతున్నాను. నాతో ఎవ్వరూ రావడం లేదు. అతిధి రాలేదు, వినేవారు రాలేదు. ఎప్పటికి వస్తారు వీళ్లంతా. నేనింగా వేగంగా పరిగెడుతున్నాను. ఎవరో ఒకరు రాకపోతారా అని. Speaker ఎలా మాట్లాడుతారు. short గానా, leghthy గానా? త్వరగా ముగించేస్తే బావుండును కదా! ఆలోచనల పరుగుపందెం.

’ఏమి తిని వెళ్తావు, pack పెట్టమంటావా’ అమ్మ ఫోను, ’నేను తినను, తీసుకెళ్లను దయచేసి నన్నోదిలేయ్’ విసుక్కున్నాను. ’బావగారూ మీకోసం ఎదురు చూస్తున్నా. మిమ్మలిని drop చెయ్యాలి కదా’ మా చెల్లెలి భర్త. చివరకు 7.10 p.m క్ ముగిసింది సభ. బయటకు వస్తుంటే ఒక సీనియర్ ప్రొఫెసర్ పలుకరింపు. మా సార్ నా గురించి చెప్పారంట. ఆమె చెప్పుకుపోతున్నారు. నాకు వినాలని లేదు. వినే టైమ్ లేదు. అర్ధమనస్కంగా నవ్వి వచ్చేసాను. బయటకు వచ్చాను. మా సార్ అతిధులను పంపిస్తునారు. సార్ నేను సోమవారం కలుస్తా. ఇప్పుడూ కారణం చెప్పలేదు. బండి వీలయినంత వేగంగా ప్రయాణిస్తుంది.

ఇంటికొచ్చేసరిక్కే 7.30 p.m. నేననుకున్న MMTS వెళ్ళి పోయింది. అమ్మ కోరిక నెరవేరింది. నేను కొంత తిన్నాను. next MMTS 8.10 pm కి ఉంది, సికందరాబాదు 8.55 కి చేరుతుంది. పరవాలేదు. గౌతమి 9.15 కి. ఎలాగూ కొంత late అవుతుంది. చేరిపోతాను. all is well. ఈ సమయంలో లింగంపల్లి స్టేషన్ కి వెళ్లకూడదు. ఒక వేళ నేనున్న platform మీదకి ట్రైన్ రాకపోతే? ఉన్న ఒక్క అవకాశమూ పోతుంది. చందానగర్ స్టేషన్ కి వెళ్తాను. తప్పకుండా ట్రైన్ దొరుకుతుంది (చోటు దొరకక పోయినా) అనుకున్నాను. అంతా జరిగింది. కానీ ట్రైన్ 8.30 కి వచ్చింది. ఏం చేయాలి. వెళ్లాలి. చివరి క్షణం వరకూ ప్రయత్నించాలి. భవిష్యత్తును నా చేతుల్లో లేదు, చేతల్లోనే ఉంది. ఎక్కేసాను. ఇప్పుడు నా మనసు గడియారం చుట్టూ తిరుగుతుంది. ఆశ ఊడలమర్రిలా పెరుగుతోంది. గౌతమి ట్రైన్ నాకోసం లేట్ గా బయలుదేరాలి. ఎన్ని సార్లు refresh కొట్టినా అదే ఆలోచన మళ్ళీ fresh గా. 9.20 కి MMTS సికిందరాబాదు చేరుకుంది. గౌతమి ఏ platform లో ఉంది? ఎనిమిది చెప్పారు ఎవరో. నాకు వీలయినంత త్వరగా నాలుగో platform నుండి foot over bridge మీదకు వచ్చి చూసాను. ఎనిమిదో నంబరు ప్లాట్ ఫాం ఖాళీ గా ఉంది. ఆమే నంబరు తప్పు చెప్పిందా. చుట్టూ చూసాను. అప్పటికే ఇరవై నిమిషాలు లేటయిన ’గౌతమి’ సగం ప్లాట్ ఫాం దాటేసింది.

భారమైన శ్వాస, కారుతున్న చెమట. ట్రైన్ దూరమైపోయే వరకూ చూస్తూనే ఉన్నాను. వేరే ట్రైన్ ఏమైనా? ఆలోచిస్తున్నాను. ఎవరో ఎనిమిది నుండి పైకొచ్చారు. వెళ్ళింది గౌతమి టైనేనా తెలిసినా అడిగాను. అబ్బబ్బ కాలు పెట్టడానికి కూడా లేదు అని బాధ పడుతూ వెళ్ళిపోయాడు. నేనిక వెళ్లలేను. పూర్తిగా నిర్ణయించుకున్నాను. తెల్లారితే బంద్. సాహసం నా వల్ల కాదు. ఓ ఫ్రెండ్ కొ ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పి, వెనక్కి బయలు దేరా. ఇంకెవ్వరికో ఫోన్ చెయ్యడానికి లేదు, చార్జింగ్ అయిపోయింది.

ఇంటికొచ్చేసరికి రాత్రి పదకొండున్నర. చాలా సేపు ఫోన్ ఆన్ చేయలనిపించలేదు. అలాగే చార్జింగ్ పెట్టా. ఇంటర్ నెట్ ఓపెన్ చేసి, రేపు ఉదయం ప్రయాణించడానికి వీలవుతుందేమోనని ప్రయత్నించాను. కానీ నెట్ సహకరించలేదు. వదిలేసి వెళ్ళి పడుకున్నాను. తెల్లారింది. ఫోన్లు వినిపిస్తున్నాయి. నేను లేవడం లేదు. నాకు లేవాలని లేదు. ఇప్పుడు అందరికీ సంజాయిషీ చెప్పాలి. అది నాకు ఇష్టం లేదు. ఫోన్ దగ్గరకు వెళ్ళలేదు. ఆగని ఫోన్లని చూసి వెళ్ళాను. మా పెళ్ళికొడుకు.

రాత్రి నీకు ట్రై చేసాను. నీ ఫోన్ పనిచేయలేదు. నా credit card నంబరు చెబుతాను, flight try చేయి అన్నాడు. ఉత్సాహం లేసొచ్చింది. నేనెప్పుడూ ఎక్కలేదు. నాకా ఆలోచన రాలేదు. వెంటనే నెట్ తెలిచాను. రాత్రికన్నా అద్వాన్నమైన పరిస్తితి. సమయం 7.30 am. నాకు తెలిసినవాళ్ళు ఆ సమయంలో నిద్రలేవరు. నేనూ వాళ్లను లేపలేను. system అంతా కెలికేస్తున్నాను. ఎలాగైనా connection వస్తే బావుండును అని. అవ్వలేదు. 8.30 నుండి అందరినీ లేపడం మొదలు పెట్టాను. కానీ నేను వెళ్ళేంత సమయం లేదు. నాకు నెట్ కనెక్ట్ అయ్యింది. ఒక flight దొరికింది. మావాడు నంబరు పంపించాడు. కానీ బుక్ చేసుకొనే లోపులోనే sold out.

ఒక్కమాట గురువుగారికి చెబితే అన్నీ సక్రమంగా జరిగేవి. కొన్ని గంటలలో వాడి పెళ్ళి, నేను లేకుండా.

నేనో ’నావికుడిని’

2011-10-11T19:56:00.000-07:00

అతను: మీ ఊరిలో ఒక సముద్రం ఉందని తెలుసు, కానీ మీ మాటలు వింటుంటే ఇంకా ఉన్నాయేమో అనిపిస్తుంది

ఆమె: సముద్రాలే చూసారు, మహా సముద్రాలు చూడలేదు

అతను: అయితే మహాసముద్రాలు ఐదు కాదన్నమాట

ఆమె: జాగ్రత్త.. మునిగిపోగలరు

అతను: నేనో ’వాస్కొడిగామా’. సముద్ర ప్రయాణం నాకు చాలా ఇష్టం. ప్రపంచాన్ని తెలుసుకోవడానికి నేనెప్పుడూ ప్రయాణిస్తూనే ఉంటాను, రత్నాలు రాసులుగా పోసి అమ్మే ఓ దేశం కోసం.

అమ్మ ’చెప్పకూడనిది’ చెప్పింది

2011-10-06T23:46:00.000-07:00

అమ్మ చెప్పింది!

చనిపొమ్మని

అందుకే ... చనిపోయాను

అమ్మకు చెప్పింది

చంపెయ్యమని

అందుకే చంపేసింది

నేనెవ్వరికీ పనికి రానని,

నావల్ల ఎవరికీ ఉపయోగం లేదని,

నేను చనిపోతేనే అందరికీ మంచి చేసినవాడినవుతానని,

సమాజం భావించింది.

ప్రతీ క్షణం నా అమాయకత్వాన్ని వాడుకున్నవాడికి

నేనంటే బరువే

నా అమాయకత్వం వలన పొందిన పెద్ద పెద్ద ఉపయోగాలకన్నా,

పొందలేక పోయిన చిన్న చిన్న ఉపయోగాల కోసమే నేను చావాలి.

ఈరోజు నా అమాయకత్వమే నేను చనిపోవడానికి అర్హత

నా అమాయకత్వం ద్వారా వీళ్ళు పొందిన లాభాలు సరిపోయినట్టులేదు

అందుకే నేను శాశ్వతంగా చావాలి

దాని ద్వారా వాళ్లంతా బ్రతకాలి

’వాళ్ళు బ్రతకడం కోసం నేను చావాలి’

కాదు.. కాదు.. నన్ను చంపెయ్యాలి

నన్ను చంపడానికి అమ్మ ఆయుధమయ్యింది

అమ్మకూ నన్ను చంపడమే న్యాయం అనిపించింది

బ్రతికినోడికన్నా.. చచ్చినోడి గొప్పోడని

అమ్మ నన్ను గొప్పోడిని చేయాలనుకుంది

ఈ అలజడిని, ఈ చావుని

ముందే ఊహించిందో హృదయం

చావునుండి తప్పించాలని ఎంతో తాపత్రయపడింది

కానీ.. అమ్మ ముందు ఓడిపోయింది

ఎందుకంటే అమ్మ అంతకుముందే ఓడిపోయింది

నేను అందరిలా లేకపోవడమే ...

అమ్మను ఓడిపోయెలా చేసింది

నేను అందరికన్నా ఎంతముందున్నానో

గుర్తించలేదు

ఎంత వెనుకున్నానో గుర్తించారు

ఎందుకో తెలుసా...

ఎవరైనా ఒక విశయాన్ని గుర్తించాలంటే

ముందుగా అది వారికి తెలిసి ఉండాలి

వారి ’అమాయకత్వం’

నాలోని ప్రత్యేకతలను అంగీకరించలేకపోయింది

అందుకే ఈ అవకాశాన్ని వాడుకొంది

ఒక గొప్ప పనిని నాకు అప్పజెప్పి

మరే పనీ చేయకుండా ఆపేసింది

అమ్మ చెప్పింది... చనిపొమ్మని

అమ్మే చంపేసింది.

[అమ్మ చెప్పింది [06.10.2011] సినిమా చూడడం ముగించిన వెంటనే... ఇలానే అనిపించింది]

-సురాధిప-

నీలోనే దేవుడు

2011-09-27T05:49:00.000-07:00

ఆదియందు వాక్యముండెను, వాక్యము దేవునియొద్ద ఉండెను, వాక్యము దేవుడై యుండెను.

” యోహాను 1:1

వాక్యము అనగా మాటల కూర్పు. అంటే మనం మాటాడే ప్రతీ మాట దేవుని ఉనికిని తెలియజేసుంది. మాటను దేవుడు అనడంలో చాలా గొప్ప అంతరార్ధమే దాగి ఉంది. ఇప్పటి వరకూ మనం నమ్ముతున్నదేమిటంటే దేవుడు చాలా శక్తివంతుడని, తను తలచుకుంటే ఏమైనా కాగలదని, తనకి సాధ్యమైనదేదీ లేదని నమ్ముతాం. దేవుడు మనకు కనిపించకుండా, మనకు తెలియని ఆకారంలో ఉన్నాడని అంటాం. దేవుడిని మనం ఎన్నటికీ చూడలేమని, చూసే శక్తి మనకు లేదని, కేవలం ఆయన క్రియలను మాత్రమే చూడగలమని నమ్ముతాం. వీటన్నిటికీ సరిగ్గా సరిపోయేదే ’మాట’. అది ఎంత శక్తివంతమైనదంటే ’నోరు మంచిదైతే ఊరు మంచిదవుతుంది’. మనం జీవితంలో జరిగే ప్రతీ పనికి ముందు స్పందించేది మాట. ఎన్నో ఆలోచనల సమాహారం మాట. ఆలోచనలెంత గొప్పవైనా వాటిని మాటల రూపంలోకి తీసుకురావడానికి ఎవరైనా జాగ్రత్త వహించవలసిందే. ఆలోచన మాట రూపంగా మారిన మరు క్షణమే కార్యరూపం వైపు పరుగులు తీస్తుంది. “ఆ జలములను ఈ జలములను వేరుపరచును గాకని పలికెను...” అన్నియూ పలికినట్టుగా జరిగెను. కానీ మన ఆలోచనలను అక్కడితో హద్దులను నియమిస్తున్నాం. కానీ మనం జీవితంలో ప్రతీ క్షణం దేవుని శక్తిని చూస్తున్నాం. నేను కాకుండా నా మాటే చేరాలనుకున్నప్పుడు ప్రత్యామ్నాయంగా టెలిఫోన్ వచ్చింది, తరువాత టెలిఫోన్ రంగంలో మనం ఖాళీ గా కూర్చుకొని, పనిలేక పలికిన ప్రతీ మాట ఈరోజు వాస్తవ రూపంలో మనద్వారా వాడబడుతుంది. మనం ఈరోజు అనుభవిస్తున్న ప్రతీ సౌకర్యం ఒకప్పుడు ఇలా జరిగితే బావుండును అనే మాట. కాలక్రమేణా అది కార్యరూపం. దేవుడనే (మాట) శక్తి నీలోనే ఉంది. ఆ శక్తిని నీవు ఎలా వాడుకుంటావు అనేది నీ ఇష్టం. నీవు ఎలా వాడినా ఫలితం మాత్రం తధ్యం.

"వాక్యము శరీరధారియై మన మధ్య సంచరించుచుండెను"

నిజం. వాక్యము (మాట) తనంతట తానుగా సృష్టించబడదు. దానిని నడిపించడానికి ఒక శరీరం కావాలి. శరీరం ద్వారానే ఇంకో శరీరానికి కార్యనిమిత్తమే చేరుతుంది. అందుకే మనం దానిని ’శరీరధారియై యుండును’ అని సూత్రీకరించవచ్చు. అందుకే బైబిల్ లో అప్పటి వరకూ లేని ఓ కొత్త సూత్రాలని బోధించడానికి ’యేసు’ అనే శరీర ధారిని సృష్టించ వలసి వచ్చింది. ఎందుకంటే మోషే విన్న ’అదృశ్య శక్తి’ కి కాలం చెల్లిపోయింది. పది ఆజ్నలను పాటించే వాడు కాదుకదా, గుర్తున్నవాడు కూడా ఆ సమాజంలో కనిపించలేదు.

జ్నానం: నీలో వున్న దేవుడి (మాట) శక్తిని ని నువ్వు గుర్తించలేనపుడు, నీకు ఏ దేవుడూ కనిపించడు, ఏది ఎందుకు జరుగుతుందో నీకు అర్ధం కాదు. నమ్మమని పదే పదే చావగొట్టటం తప్ప.

తప్పు చేయడం is default quality

2011-09-25T06:31:00.000-07:00

నా చిన్నతనంలో నేను నేర్చుకొన్న మరొక విషయం: మనిషి సాతాను ద్వారా పాడయిపోతాడు, దేవుని ద్వారా బాగుపడతాడని. కాబట్టి ఎవ్వరి జీవితంలోనైనా మంచి జరిగితే అది దేవుని కృప అని, చెడు జరిగితే సాతాను శోధన అని చాలా publicity జరుగుతుంది. అయితే ఈ మధ్య కాలంలో జరిగిన ఒక సన్నివేశం నన్ను బాగా ఇబ్బంది పెట్టింది. అదేమంటే తెల్లారి లేస్తే ప్రభువా, ప్రభువా అనే ఒక స్నేహితుడు (యుక్త వయసు) ఈ సమాజం పాడైపోతుందని, అది నెమ్మదిగా చర్చి వద్దకు చేరిందని, దాని ప్రభావం వల్ల తాను చాలా ఇబ్బంది పడుతున్నానని చెప్పాడు. అప్పటికే మనం చేసే ప్రతిపనికీ వెనుక ఒక తోకను తగిలించడాన్ని భరించలేకపోతున్న నాకు, ఇది పుండుమీద కారం చల్లినట్టయింది.

ఇంతకీ విశయం ఏమిటంటే "స్త్రీలు - వస్త్రధారణ - దైవత్వం". సింగిల్ ముక్కలో చెప్పాలంటే ఇప్పుడు స్త్రీలు బైబిలు ప్రకారం లేరని, దాని వల్ల సమాజంలో చాలా మంది ఇబ్బంది పడుతున్నారన్నది ఆయన వాదన. సమాధానం, మీకు, నాకు తెలిసు, కానీ ఆయనకు తెలియదు కదా. ఆరోజు నా వాదనతో ఆయన ఏకీభవించలేదు. నేను యేసుని ప్రార్ధించను కాబట్టి అలా మాట్లాడుతున్నానని, నిజమైన యేసును తెలుసుకొంటే నా మాటలు మారతాయని ఆయన అభిప్రాయపడ్డారు. అందుకే ఈ పోస్టు ఆయనకే అంకితం.

Leading Role: Jesus

Supporting Characters: his disciples

యేసు ఒక public meeting లో ఇలా అంటాడు: "మనుష్యుని అపవిత్రునిగా చేయునది ఏదియు లేదు గానీ, లోపలినుండి బయలు వెళ్ళినవే మనుష్యుని అపవిత్రునిగా చేయును". కధలో అన్ని సమయాలలో వలెనే మరలా శిష్యులు ఇంటికి వెళ్ళిన తరువాత clarity ఇవ్వమని అడుగుతారు. అప్పుడు యేసు "మీరు ఇంత అవివేకులై ఉన్నారా! వెలుపలినుండి మనుష్యని లోపలికి వెళ్ళేది మనుష్యుని అపవిత్ర పరచదని మీరు గ్రహించ లేక పోతున్నారా! అలా బయట నుండి వెళ్ళేది, కడుపులోకి ప్రవేశించి, బహిర్భూమిలో విడచిపెట్ట బడుతుంది అని చెప్పి, దానిని కొనసాగిస్తూ, లోపలినుండి అనగా, మనుష్యుని హృదయలోనుండి దురాలోచనలును, జారత్వములును, దొంగతనములును, నరహత్యలును, వ్యభిచారములును, లోభములును, కృత్రిమములును, కామ వికారమును, మత్సరమును, దేవ దూషణయు, అహంభావమును, అవివేకమును వచ్చును. ఈ చెడ్డవన్నియు మనుష్యుని లోపలినుండే బయలువెళ్ళి, మనుష్యుని అపవిత్రపరచును"

మార్కు సువార్త దేవుని actions లో limitation ను ఏర్పాటు చేసినట్టుగా కనిపిస్తుంది. అయితే మొత్తం scene లో సాతాను లేడు. కాబట్టి ఎవరైనా ఈ పనులను సాతాను కి attribute చేస్తే అది ఖచ్చితంగా మనకి బాగా అలవాటయిన లక్షణం "పక్కవాడి మీదకు తోసెయ్యడం".

ఇంకో ఆసక్తి కరమైన విషయమేమంటే, పైనుదహరించిన నా స్నేహితుని పాస్టర్ గారు (ప్రస్తుతం ఆయన చాలా popular), వారు సభ్యులు కొంతమంది నుండి వచ్చిన letters ఆధారంగా చేసుకొని, 'ప్రురుషుల, యువకుల మనసు పక్కదారి పట్టకుండా స్త్రీలు ఎలాంటి వస్త్రధారణ కలిగి ఉండాలి' అని మూడు సార్లు వాక్యము ద్వారా హెచ్చరించడం కూడా జరిగిందట.

లోపలి కలిగిన feelings కి బయట వాళ్లని బాధ్యులను చేయడం ఏమంత న్యాయం.

Let's take the responsibility of our actions.

Source: Mark

క్షమాపణ ఒక శక్తి: Forgiveness is Energy

2011-09-23T20:04:00.001-07:00

మనుష్యులనుద్దేశించి యేసు ఒక చక్కటి మాట అంటాడు. అదేమనగా ’పాపములు క్షమించుటకు మనుష్యు కుమారునికి అధికారము కలదని తెలిసికొనవలెను’ అని. నా జీవిత కాలంలో మనుష్యులకు ఈ అధికారమున్నదని ఎవ్వరూ చెప్పలేదు. అది మరి వారికి తెలియకో/ దాచవలెననో నాకు తెలియదు. అయితే ఒక్క మాట చదువగానే చిన్నప్పటినుండీ ఊపిరి పీల్చినంత సులభంగా, ప్రతీసారీ గుర్తుచేసుకొనే పరలోక ప్రార్ధన గుర్తొచ్చింది. ఆ చివరలో ఇలా ఉంటుంది "మేము మా యెడల అపరాధములను చేసిన వారిని క్షమించిన రీతిగా, నీవు/మీరు మా అపరాధములను క్షమించండి". చాలా బావుంది. నువ్వు ఎవరినైనా క్షమిస్తేనే, క్షమించబడతావు అని దారి అర్ధం. నిజానికి ఎంతమంది, ఎంతమందిని ప్రతీ రోజూ క్షమిస్తారో తెలియదు గానీ, అందరూ క్షమించానని మాత్రం దేవుడు (వారికి) కి చెబుతారు.

క్షమాపణ ఒక శక్తి అని చాలామందికి తెలియదేమో. లేకపోతే వారు నాకు ఎప్పుడో ఒకసారి దీని గురించి ఖచ్చితంగా చెప్పి ఉండేవారు. ఇంకా విచిత్రమేమంటే క్షమించడం అన్ని సార్లు వీలుకాదు అని, దేవుని ఉగ్రరూపాన్ని తట్టుకోలేమని మాత్రం చెప్పారు.

ఎవరు ఏమి చెప్పినా, యేసు క్షమించిమని చెప్పినా, వాస్తవ జీవితంలో క్షమించగలగడం గొప్ప పనే. ఇక నుండీ నా జీవితంలో క్షమించగలిగే గొప్ప వాళ్ళు ఎంతమంది ఉన్నారో తెలుసుకొంటాను. బహుశా నేను అందరినీ క్షమించేస్తానేమో.

My source for interpretation: మార్కు సువార్త.

భార్యా-భర్తల సంబంధం: యేసు. [మార్కు సువార్త]

2011-09-20T21:57:00.000-07:00

యేసు తన కొత్త పంధాను జనంలోకి తీసుకెళ్లడానికి పరిసయ్యులు చాలా బాగా సహాయం చేసారు. వారు creative ideas తో వచ్చి, యేసు దగ్గరనుండి సమాధానాలు ఆశించే వారు. యేసు చాలా జాగ్రత్తగా మోషే ధర్మ శాస్త్రాన్ని amend చేస్తూ, logical అందరినీ సంతృప్తి పరచేవాడు. అలాంటి వాటిలో భార్య భర్తల సంభంధం ఒకటి.

"ఒకడు భార్యను విడనాడుట న్యాయమా" అని పరిశయ్యులు అడిగిన ప్రశ్నకు యేసు మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని reference గా తీస్తాడు. "పరిత్యాగ పత్రిక వ్రాయించి, ఆమెను విడనాడవలెనని" చెప్పినని గుర్తుచేస్తారు. అయితే ఆ ప్రశ్నకు యేసు సంతృప్తిపడినట్టుగా కనిపించదు. దానికి కొనసాగింపుగా ఇలా interpret చేస్తాడు. "ఆయన మీ హృదయ కాఠిన్యమును బట్టి ఇలా వ్రాసి ఇచ్చెను" గానీ సృష్ట్యాదినుండి (దేవుడు) వారిని పురు షునిగాను స్త్రీనిగాను కలుగ జేసెను. ఈ హేతువుచేత పురుషుడు తన తలిదండ్రులను విడిచి పెట్టి తన భార్యను హత్తుకొనును; వారిద్దరు ఏకశరీరమై యుందురు, గనుక వారిక ఇద్దరుగా నుండక యేకశరీరముగా నుందురు. కాబట్టి దేవుడు జతపరచిన వారిని మనుష్యుడు వేరుపరచ కూడదని వారితో చెప్పెను.

అయితే నేనిక్కడ రెండు విషయాలను అర్ధం చేసుకొన్నాను.

1. మోషే ఈ విషయం తెలిసి, అప్పటి ప్రజానీకం పాటించడానికి సిద్దంగా లేరని, విడిచిపెట్టడానికి చట్టబద్దత కలిగించి ఉండాలి.

లేదా

2. మోషే కి ఆ విశయం తెలియక పోయినా, ఆదికాండాన్ని base గా చేసుకొని, మోషే argument ని యేసు extend చేసి ఉండాలి.

యేసు ఈ extension లో చాలా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నాడు. చట్టబద్దతను దాటి నైతికతను, దైవికతను జోడించాడు. ఈ చర్చ ఇలా సాగించడానికి అతని శిష్యులు అతనికి సహకరించారు. పరిశయ్యులతో జరిగిన చర్చ వీరికి అర్ధం కాదు. ఇంటికి వచ్చిన తరువాత వారు యేసుని మరలా అడుగగా "తన భార్యను విడనాడి మరియొకతెను పెండ్లిచేసికొనువాడు తాను విడనాడిన ఆమె విషయమై వ్యభిచరించువాడగును. మరియు స్త్రీ తన పురుషుని విడనాడి మరియొకని పెండ్లిజేసికొనినయెడల ఆమె వ్యభిచరించునదగునని వారితో చెప్పెను". బహుశా పది ఆజ్నలులోని వ్యభిచారాన్ని గుర్తు చేస్తే భయపడతారని ఆశపడి ఉండవచ్చు. అయితే పది ఆజ్నలు పాటించకపోతేనే ఈయన రావలసిన అవసరం ఏర్పడిందన్నది అసలు విశయం. ఓహ్.. సారీ.. పది ఆజ్నలు మరో సారీ revise చెయ్యడానికి వచ్చాడన్నది అంగీకరించవలసిన విశయం. అయితే ఇది revise అయ్యిందో లేదో పాటించే వారు చెప్పాలి.

ముఖ్య గమనిక:

నేను చిన్నప్పటి నుండి ఒక క్రైస్తవ కుటుంబంలో పుట్టి పెరిగాను. అయితే ఆ సిద్దాంతాలతో ఇమడలేక నాకు నచ్చినట్టుగా బ్రతుకుతున్నాను. ఆ రోజు నుండీ ఈ రోజు వరకూ నాపై ఎన్నో pressures, blackmailings, ఇంకా ఎన్నో. అయితే నాకు ఏమతం అన్నా ఒకటే. నాకు దాని చారిత్రకతతో తప్ప, వాస్తవాతీతమైన విషయాలతో నాకు సంబంధం లేదు. ప్రతీ సిద్దాంతంలోని కొంత వాస్తవికత ఉంటుందని నమ్ముతాను. దానిని స్వీకరించడానికి ఎప్పుడూ సిద్దమే. ఆ క్రమంలోనే నా అవగాహనను నా బ్లాగులో రాసుకొంటున్నాను. నన్ను enlighten చేయాలనుకొనే వారికి ఎప్పుడూ స్వాగతం. Emotional గా తీసుకొనే వారు మాత్రం నా post లలోకి రావొద్దని మనవి.

From Darkness to Light

2011-09-04T11:24:00.000-07:00

How many of you called on some of your teachers, who in more than one way, might have been the turning point of your life?

I wonder if teacher's Day - after all, if teachers cannot themselves recognize the value of their teachers, then how students will follow suit. Isn't every teacher another teacher's creation?

From being a caveman, man has evolved to what he is today. While all other creations have shown only marginal evolution through centuries of living, man's progress alone has been dramatic. Who made this possible? The teachers! You may say, "The thinkers!" but who taught the thinkers to think? Again, the teachers! What makes me write this Awakening? Some teacher who held my hand and taught me to write a b c d... What makes you read this? Some teachers have been the connecting thread to the wisdom of every age, the cultural bridge from one generation to another, responsible for the flow of language and communication across culture and civilization. How did the prophecies of enlightened masters, the logic of the mathematicians, the discoveries and inventions of the scientists, the thoughts and ideas of the philosophers, the history of the history makers, etc... reach the common man? Through the teachers!

The irony is that most of the teachers themselves do not carry the pride in being a teacher. Teaching has diminished to yet another bread winning profession. We all need to earn our bread; but, for a good teacher bread is a positive by-product of the satisfaction she gets out of the self-expression she finds as a teacher. People who take up teaching for anything other than shaping the mind and heart of their students debase the sanctity of teaching. Please do not devalue teaching should be a self-expression with a sense of purpose; with a feeling that you are architect of tomorrow's world. Teaching should not be an intellectual choice, but rather than emotional flowering - a spiritual expression.

The knowledge, the maturity, the wisdom, the language, the literacy, the degrees, the certificates, the testimonials, the skills, the personality ... all that we carry within ourselves are contributions from various teachers in our lives. Every piece of knowledge not only carries in it the words of the teacher but also the energy of the teacher. A teacher student relationship isn't mere transference of words, but transference of energy too. In every word inherited from a teacher, a part of the teacher is present. When you reject the teacher, you also reject the energy of the teacher. If you are not grateful to the source of your knowledge then that knowledge becomes useless to you. That's why the heart of a student towards his teacher is more significant in a teacher-student relationship than the heart of a teacher towards his student.

What we have given to our teachers can be measured; what our teachers have given us can never be measured.

courtesy: Frozen thoughts, Vol. 30, Issue 3, September 2010, p.40

’ప్రైవేట్’ మాయ

2011-06-04T23:03:00.000-07:00

ట్రావెల్స్: సాయి అంజనా
సమయం: రాత్రి ఎనిమిదిన్నర
ఎక్కు స్థలము: టొయోటా, కొండాపూర్
---------------------------------

'హలో సార్ ఎక్కడున్నారు? మా బస్ వచ్చింది చూసారా’ రండి అంటూ దూరం నుండి ఫోన్ చేసి, బస్సు దగ్గరకు రాగానే మీరు సీటు నెం. C2 కదా, అని తలుపు తీసి లోపలికి ఆహ్వానించాడు. ’త్వరగా ఎక్కండి సార్, వెళ్ళి మీ సీట్ లో కూర్చోండి, రండి’ అన్న డ్రైవర్ మాటలు బుద్దిగా విని, seat దగ్గరకు వెళ్ళాను. అక్కడికి వెళ్లగానే C1 లో ఎవరో ఒక స్తీ, C2 లో ఒక చిన్న బాబు. ఈ రాత్రి ప్రశాంతంగా ప్రయాణం చేసే యోగం లేదన్నమాట అని అనుకుంటూ ’ ఈ సీట్ నాది అన్నాను’ అన్నాను మెల్లగా. ఆమె పైనుండి కిందకి ఓ లుక్కేసి, ’ఇది లేడీస్ సీట్ అంది’ అంది కొంచెం చిరాగ్గా.

బాబూ కండక్టర్ నా సీటేదీ అని అడిగితే, ఆ వెనుక సీట్ చూపించి, అక్కడ కూర్చోండి సర్, అది విండో సీట్ అన్నాడు. సో ఇక్కడ మనవాడు బెనిపిట్ చేశాడన్నమాట. సరేలే అని కూర్చున్నాను. ఓ పది నిమిషాలు నన్ను ఎంజాయ్ చేయనిచ్చి, 'సార మీరిప్పుడు G4 వెళ్ళాలి అన్నాడు. అదేమిటి నన్ను అంత వెనుకకు పంపుతున్నావు అన్నాను. అది విండో సీట్ సర్. బావుంటుంది అన్నాడు. నాకు విండో సీట్ మీద అంత ఇష్టం లేదు లే. వెనుకకు లేకుండా వుండాలి అంతే అన్నాను. మీకెందుకు సర్. ఈ మధ్యలో నేను వేరే చోట చూస్తాను కదా అన్నాడు. 'చూడ లేకపోతే' అని నేను రెట్టిస్తే 'నేనేమి చేయగలను సర్, ఆన్ లైన్ లో మీ టికెట్ ఎలా వుంటే అలా ఇస్తాం అన్నాడు. ప్రశాంతంగా ఉన్న నా మనసులోకి వాడు ఒక కొత్త ప్రశ్న ను లేవనెత్తాడు. టికెట్ బుక్ చేసినవాడు C2 అని చెప్పాడు, వీడు ఎక్కించుకొనేటపుడు C2 కదా అని అడిగాడు, ఇప్పులేలా తేడా పడిందబ్బా అని అనుకొని అదే విషయం వాడినే అడిగాను. ట్రావెల్స్ వాళ్ళు అంతే సర్. మాట సరిగ్గా వినరు, వాళ్లకి కమీషన్ ముఖ్యం అంతే మా వాళ్ళేదో చెబుతారు. వాళ్ళేదో రాస్తారు. మేమేమి చేయగలం అంటూ ప్రశాంతంగా నవ్వుతున్నాడు. వాడి మాటల్లో తీయదనం, వాడి చిరునవ్వు. 'వీడు ఏమీ చేయలేదులే' అనుకొని వెనుక seat కి వెల్లిపోయాను. చాలా సార్లు నాకు ఇలాంటి అనుభవాలు ఎదురవుతూ ఉంటాయి. కానీ ఈసారి దానిని జీర్నించుకో లేక పోతున్నాను. నా ఆలోచనకు తోడుగా మధ్య మధ్యలో స్పేడ్ బ్రేకర్లు నన్ను కుదుపు తున్నాయి.

వెంటనే నేను బుక్ చేసిన travels కి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పాను. అలా ఎందుకు చేస్తాం సర్. రోజుకు ఎన్ని సార్లు బుక్ చేస్తాం. ఆ కండక్టర్ తో ఫోన్ చేయించండి, నేను మాట్లాడతాను అన్నాడు. అయితే ఈ రోజు నా అసహనం మామూలు గా తగ్గేట్టు లేదు. ఇంతలో అరికాల్లోకి జారిపోయిన నా బ్రెయిన్ మోకాలులోకి వచ్చింది. వీడు ఇంత సేపు ఆన్ లైన్ చార్ట్ అంటున్నాడు కదా. అది చూస్తే బావుంటుంది కదా అనుకొని వెనుక సీట్ లో వున్న నేను, కేబిన్ లో ఉన్న కండక్టర్ కి ఫోన్ చేసి, చార్ట్ తీసుకు రమ్మన్నాను. అవతలి వారి గొంతు మారింది. మీకు ఎల్.బి నగర్ లో సీటు మారుస్తా సర్. అన్నాడు. మారుద్దుగానీలే ముందు చార్ట్ తీసుకొని రా అన్నాను. చార్ట్ లేకుండా వచ్చి, సర్ కొంచెం ఓపిక పట్టండి, మీ సీట్ మార్చేస్తా అన్నాడు. అది ఓ.కే. నేను చార్ట్ చూడాలి అన్నాను. "చార్ట్ మా పర్సనల్ సర్. ఎవ్వరికి ఇవ్వం" అన్నాడు. మోకాలులో ఉన్న బ్రెయిన్ కడుపులోకి వచ్చింది. వెంటనే నేను టికెట్ బుక్ చేసిన వాడికి ఫోన్ చేసి, మాట్లాడు అంటూ కండక్టర్ కి ఇచ్చాను. అప్పుడే తగిలింది షాక్.
" అన్నా నేను సాయి. హెడ్ ఆఫీసు లో ఈ సీట్ అరేంజ్ చేయమన్నారు. ఇప్పుడు మార్చేస్తున్నాను" అన్నాడు. ఇంక నేను మాట్లాడడానికి వాళ్ళు అవకాశం ఇవ్వలేదు. 'మీ సేట్ మార్చేస్తాడు సార్ అంటూ మా వాడు ఫోన్ పెట్టేసాడు. బస్సులో నా సీట్ మార్చేసాడు. ఆ తరువాత ఆ యంగ్ కుర్రాడు నన్ను చూసి నవ్వలేదు.

నాకు కులం నచ్చదు... మీ కులమేంటో చెబుతారా?

2011-05-30T04:50:00.001-07:00

అదో style. అదొక methodology. ఏ మాయ కబుర్లైనా చెప్పి, మనతో మన చేసే వాడి కులం తెలియాలి. అలా తెలియకపోతే బహుశ తిన్నది అరగదేమో? రాత్రి నిద్ర పట్టదేమో? ఒళ్ళంతా ఏదో కనిపించని పురుగు పాకినట్టవుతుందేమో. ఏమో... ఏమో... ఏమవుతుందో నాకు తెలియదు. కానీ ఇలా చాలా సార్లు జరిగింది. ప్రతీ సారీ నాకు పరీక్షే. చివరికి నా కులాన్ని చెప్పినపుడే నేను pass. నేను answer ఇచ్చే వరకూ question రకరకాలుగా మారుతూ ఉంటుంది.

“నిన్ను నువ్వు తెలుసుకోగలిగితే, ఇంకెవ్వరినీ వేలెత్తి చూపించవు” అని చాలా సార్లు చదివాం. అది ఎవరైనా పాటిస్తారో లేదో నాకు తెలియదు కానీ, ఎదుటి వాని కులం తెలుసుకోవాలని అనిపించినపుడు మాత్రం “మా ---- కులం లో ఇలా ఉంటుంది సర్”. ఆ సందర్భం ఎక్కడినుండి వచ్చిందో, ఎందుకు వచ్చిందో నాకు అర్ధం కాదు. కానీ అకస్మాత్తుగా వచ్చేస్తుంది. ఒక సునామీ వచ్చినట్టు, ఒక ప్రమాదం జరిగినట్టు. ఈ ఆట ఆడడం నా వల్ల కావడం లేదు. నేను కూడా నా పేరు చివర నా కులాన్ని తగిలించేసుకుంటాను. నా శరీరం రంగుని, నా మాటలని, నా దుస్తులని, నేను వాడే వస్తువులని కొన్ని వందల సార్లు scanning చేసి, litmus test లో clear cut results రాక, వాళ్ల అనుమానం, నిజమో కాదో తెలియక, వారు సతమతమవుతూ, నన్ను ఇబ్బంది పెట్టే methodology కి good bye చెప్పేయ్యాలి. ఈ బాధంతా ఎందుకో తెలుసా?

Graduation Spot Valuation కి వెళ్ళాను. కొత్త. అలా.. అలా చూసుకుంటూ ఓ ఖాళీ చోటు చూసుకొని కూర్చున్నాను. పక్కాయనతో పరిచయం. ఆయన ఏ భేషజాలు లేని వ్యక్తి. నాకేదైనా సాయం చేయాలంటే దబ్బున ముందుకొస్తాడు. ఒక్క రోజులోనే ఒక deal కి వచ్చేసాం. ప్రతీ రోజూ ఇద్దరం ఇలాగే కూర్చుందాం అని. ఇద్దరూ దాదాపు ఒకే ఏరియాకి చెందడం వల్ల కలసి ఒకే బైక్ (నాది) వెళ్లడానికి ఒప్పందం కుదిరింది.

Step: 1

సార్ మీకు ---- university లో ---- professor. ------ Reddy తెలుసా అన్నాడు. [సుమరు 30 ఏళ్ళ క్రిందటి కధ]. ఆయన నన్ను చూసి నువ్వు SC వా అని అడిగాడు. నేను అవును అన్నాను, నిజానికి నేను SC కాదు. అయినా SC అయితే తప్పేంటి.

అకస్మాత్తుగా ఈ topic ఏమిటబ్బా? అనికుని, అబ్బో ఏమి ఆదర్శం అనుకున్నాను.

SC వాడికి నీ ---- పేరు ఎందుకురా. ఏ మల్లయ్యో, ఎల్లయ్యో పెట్టుకోవచ్చుకదా అన్నాడు. ఏమో సార్. మా అమ్మా, నాన్నా ఇలా పెట్టారు అన్నాను.

అలా నిజంగా జరిగి ఉంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను. అయితే ఈ topic ఎందుకు నడిపిస్తున్నాడో అర్ధం కాలేదు. అయితే నేను శ్రోతగా ఉన్నాను.

“మీ కమ్మోళ్ళింతేరా” అని అనేవాడు. నాకు మార్కులు చాలా తక్కువ వేసాడు. నన్ను personal గా కలిస్తే మార్కులు పెంచుతానన్నాడు. కానీ నేనే వెళ్లలేదు.

కమ్మ, రెడ్డి conflict గురించేమైనా మాట్లాడతాడేమో అనుకున్నాను. కానీ దానిమీద చర్చ నడువలేదు. మధ్యలో నాకో అనుమానం వచ్చించి. గురువుగారేమైనా నా కులం తెలుసుకోవడానికి ఈ story లన్నీ చెబుతున్నాడా అని. కందకు లేని దురద కత్తిపీటకెందుకని మౌనంగానే ఉన్నాను.

Step: 2

అది మేము కలసి ప్రయాణం చేస్తున్న రెండో రోజు.

సార్ ఇలా అడుగుతున్నానని ఏమో అనుకోవద్దు. [నాకు విశయం అర్ధమవుతుంది] Generala గా నేను ఇటువంటి వాటికి వ్యతిరేకిని. కానీ ఇండియాలో తప్పదు. పెళ్ళి సంబంధాలకోసం అడుగుతున్నాను. మీ కులం ఏమిటి?

పరిచయమయిన మూడో రోజున, నేను సహాయం అడుగకుండానే, నాకు పెళ్ళి సంబంధం చూడాలని ఆయనకి అనిపించింది. చాలా గొప్ప మనసు.

అయితే అప్పటికీ ఆయన అంతరార్ధాన్ని అర్ధం చేసుకొని కేవలం సరైన ప్రశ్న కోసం ఎదుర చూస్తున్న నేను చిన్న చిరునవ్వు నవ్వి “నేను మాదిగ” అన్నాను.

ఓహ్. మాకు తెలిసిన వాళ్ళు చాలా మంది ఉన్నారు సర్. ఆయన సంబరాన్ని వ్యక్తం చేసాడు. కాకపోతే నేనే ఇంకా పెళ్ళి చేసుకోవాలన్న ఆలోచనలో లేను.

ఒకసారి కాదు, రెండు సార్లు కాదు, ప్రతీ సారీ అదే ఆట. కేవలం మనుషులు మారతారు. Repeat. Repeat. Repeat.

అందుకే నా పేరు “సురేష్ కుమార్ మాదిగ”.

ఇప్పుడు నా ఆట మొదలు. జనాల ఆట కట్టు

గుంటూరోల్లూ సూపర్

2011-04-24T09:25:00.000-07:00

సమయం మధ్యాహ్నం రెండు గంటల ముప్పై నిమిషాలు. నేను రాజమండ్రి నుండి రామచంద్రపురం ఆటోలో ప్రయాణిస్తున్నాను. డ్రైవర్ మాట విధానం చూసి, ఎక్కడా గుంటూరా? అని అడిగాను. అవునన్నా ’నల్ల చెరువు’ అన్నాడు. కొంత పరిచయం నడిచాక, ’మా గోదారోల్లు సూపరు’ అని గుర్తుకు వచ్చి, గుంటూరోల్లు తెలివైనోళ్లా, గోదారోల్లు తెలివైనోళ్లా అని అడిగాను. మనోడు అనుకున్నదే తడవుగా, "నేను ప్రకాశం, క్రిష్ణా, గుంటూరు, కర్నూలు, హైదరాబాదు, ఇన్ని జిల్లాలు తిరిగా.. కానీ అన్నా! ఈ జిల్లావోళ్లంతా తెలివైనోల్లిని నేనెక్కడా చూడలేదన్నా’ అన్నాడు. అది పాజిటివ్ గానో నెగటివ్ గానో నాకు అర్ధం కాలేదు. కానీ ఉత్సుకత పెరిగింది.

నిజమా! అయితే ఒక్క ఉదాహరణ చెప్పు. చాలాసేపు వీళ్ళు మామూలోళ్ళుకాదు అని చాలా సేపు చెప్పాడు. చివరికి నా బాధ పడలేక ఒక ఉదాహరణ చెప్పాడు.

ఫైనాన్స్ ఎవరైనా బండి తీసుకుంటే మా గుంటూరులో రెండు నెలల పదిహేను రోజుల వరకూ ఫైనాన్సర్ రాడు, కానీ ఇక్కడ నెలరోజులకే ఇబ్బంది పెడతాడు. ఇది రూల్ కి చాలా వ్యతిరేకం. అలా అడ్డంగా సంపాదించేస్తారు. ఇది నేను ఏ జిల్లాలోనూ చూడలేదు అన్నాడు. వినడానికి చేదుగా ఉన్నా భరించలేని నిజం. నేను మౌనంగానే తల ఆడిస్తున్నాను. అతను చెప్పుకు పోతున్నాడు.

ఎవరో గొడవో ఎందుకు, నా స్వానుభవమే చెబుతాను. రెండు నెలల క్రితం నేను ఈ ఆటోను ఫైనాన్స్ లో తీసుకున్నందుకు నేను చాలా ఇబ్బంది పడ్డాను. నెలరోజుల్లో ఐదువేలు కట్టాలి. కట్టలేకపోయాను. మూడు దఫాగా (అదే నెలలో) నాలుగు వేల అయిదు వందలు కట్టాను. ఇక ఐదు వందలు మాత్రమే ఇవ్వాలి. వాటికోసం నన్ను కొంతమంది హైవే రోడ్డులో ఆపారు. ఆటోను ఆఫీసుకు తీసుకెళ్ళి సీజ్ చేస్తామన్నారు. నా ఆధారాన్నే తీసేసుకుంటే ఇక నా బ్రతుకెలా... అప్పు తీర్చేదెలా... బాధ, కోపం వచ్చేసాయి. అందుకో ఒకడు బండిలోకి వచ్చి కూర్చొని పోనీయ్ అన్నాడు. ఆపుకోవడం నా వల్ల కాలేదు. అయిదు వందలు కోసం నన్ను ఇంత బాధ పెడుతున్నారు. బండి తీసుకెళ్ళి హెవీ వెహికిల్ కిందకు పోనిస్తాను. నాతో పాటు నిన్ను తీసుకెళ్ళిపోతాను. నాకు ప్రాణం మీద తీపి లేదు, నువ్వు కూడా వస్తావా అని బండి స్టార్ట్ చేసాను. వాడు గబగబా బండి దిగేసాను.

గుంటూరోన్ని.. తలదించుకొని బ్రతకను.. నిన్ను బయటికి లాగుతా... నువు రూల్ కి వ్యతిరేకంగా వెళ్తూ అందరినీ ఇబ్బంది పెడుతున్నావు. అమాయకుల దగ్గరనుండీ వడ్డీ పేరుతో బండి తీసుకెళ్ళిపోయి, వేరే వాళ్లకి అమ్మేస్తున్నాను. ఇవన్నీ బయటికి వస్తాయి. అని గట్టిగా మాట్లాడా. ఇప్పటి వరకూ మళ్ళీ నా దగ్గరకు రాలేదు. రూల్స్ తెలియకపోతేం వీళ్ళనుండి మనం నెగ్గలేం.. అంటూ చెబుతున్నాడు..

నా ఆలోచనలకు తోడైయింది "గుంటూరోళ్ళూ సూపర్"

మా గోదారోల్లు సూపరు

2011-03-31T22:09:00.000-07:00

అది నర్సాపురం- సఖినేటిపల్లి రేవు. నేను మొదటి సారి పంటి ఎక్కాను. నా స్కూటి ని నెమ్మదిగా ఎక్కించి, రివర్స్ చేసి నిల్చున్నాను. ఇంతలో ఒక పల్సర్ బండి మీద హీరో లాంటి కుర్రాడు వచ్చాడు. ఇంత పెద్ద బండి ఎలా రివర్స్ చేస్తాడా అని ఆశగా చూస్తున్నాను.
బండి తిన్నగా ఎక్కించి, సైడు స్టాండు వేసి, దానిపై గిర్రున తిప్పి, నేను నిలబడ్డ లైనులోకి సమానంగా వచ్చాడు. పవన్ కళ్యాన్ సినిమా చూసినట్టనిపించింది.
సన్నగా నా పెదాలపై చిరునవ్వుతో, నా మనసు అంది 'మా గోదారోల్లు సూపరు'

నిస్సహాయత

2011-02-09T23:49:00.000-08:00

ఒక తెలివైన, ఉత్సాహవంతడైన, కష్టపడగలిగిన వ్యక్తి. ఓ రోజు Ph.D Pre-submission seminar కి వెళ్ళాడు. ఆ రోజు ఆ సభలో నేను కూడా ఉన్నాను. ఓ పెద్దాయన తొమ్మిదేళ్ళుగా పిహెచ్.డి. చేస్తున్నారు. ఆ రోజు ఆ సభ ఆయన ఏర్పాటు చేసినదే. ఆయన మధ్యలో Deregistration చేసుకొని, ఓ రెండు నెలల క్రితం Re-registration చేయించుకొన్నారు. యూనివర్సిటీ లెక్కల ప్రకారం అలా Re-registration చేయించుకొన్న వారు కేవలం ఆరు నెలలో submit చేయాలి.

సభ చాలా ఘనంగా ప్రారంభమయింది. ఆ పెద్దాయన చక చకా తను చేసిన పనిని విశ్లేషిస్తు ముందుకు సాగిపోతున్నాడు. అందరూ చాలా ఆశక్తిగా వింటున్నారు. కాని కొంత సమయం తరువాత ఆ తెలివైన కుర్రాడు చాలా అసహనంగా కనిపించాడు. ఆ పెద్దాయన చెప్పేది వింటున్నట్టుగా కూడా నాకు అనిపించడం లేదు. కాని అతని ముఖంలో ప్రశాంతత కరువైనట్టుగా నాకు అనిపించింది.

పెద్దాయన presentation పూర్తయ్యింది. నెమ్మదిగా ప్రశ్నలు ప్రారంభమయ్యాయి. ఇక తెలివైన కుర్రాడి వంతు వచ్చింది. ఆ కుర్రాడు తనలోని అసహనాన్ని మరింత పెంచి, I have a problem with your hypothesis. You have 3 hypotheses. You can’t keep too many hypotheses. Your hypotheses are very complex, but it should be very simple. I think, you have not followed the proper framework to frame the hypotheses. పెద్దాయనకు ఒక్కసారిగా ఏమీ అర్ధం కాలేదు. ఇన్ని hypotheses ల వల్ల రీసెర్చికి ఏ విధంగా నష్టం కాదో, తన వేరు వేరు hypothesis లని ఎలా justify చేసాడో మళ్ళీ చెప్పాడు. ఇక ఆ తెలివైన కుర్రాడి అసహనం రెట్టింపు కాదు, కొన్ని రెట్లు పెరిగిపోయింది. You do not understand my point. You first tell me “what is hypothesis”. తన M.A, class లో కూడా Research Methodology చెప్పిన teacher అంత గట్టిగా అడుగలేదు. గత తొమ్మిదేళ్ళుగా తన Research analysis లో మునిగిపోయిన పెద్దాయనకు, అర్ధం చెప్పగలడుగానీ, అచ్చం definition లాగా చెప్పడం కష్టమైన పని. అంతమంది ముందు కాదంటే కప్పకు కోపం, వదలమంటే పాముకి కోపం అన్నట్టుంది ఆయన పరిస్తితి. తన work ఇంకా మెరుగు పరచడానికి ఉపయోగపడుతుందని, ఈ సభ ఏర్పాటు చేసారు. కానీ చర్చంతా మారిపోయింది. అసలు టాపిక్ అందరూ మరచిపోయారు. ఆ కుర్రాడు శాంతించడం లేదు. ఆ పెద్దాయన వివరిస్తున్నాడు కానీ ఆ కుర్రాడికి నచ్చిన terminology లో చెప్పలేక పోతున్నాడు. అ తెలివైన కుర్రాడిని శాంతింప చేయడం కానీ, తృప్తి పరచడం కానీ సభలో ఉన్న ఎవ్వరివల్లా కాలేదు. అసంపూర్ణంగానే సభ ముగిసింది.

ఒక ప్రశ్న ఆయన జీవితాన్నే మార్చేసింది. తన Field work లో తన అలుపెరుగని శ్రమ కనిపిస్తుంది, సమాజంలో జరుగుతున్న సమస్యకు తన వంతు సాయం కనిపిస్తుంది. ఆ సమాచారం సంపాదించడం కోసం తను ఎన్నిసార్లు తిరిగాడో చాలా తక్కువ మందికే తెలుసు. అయితేనేం? ఆ కుర్రాడిని సంతృప్తి పరచలేకపోయాడు.

తను submit చేయడానికి కేవలం నాలుగు నెలలే ఉన్నాయి. తరువాతి రోజు రాత్రంతా తన supervisor తోచర్చించాడు. చాలా భాగం hypotheses మీదనే. సరేలే రేపు draft final print తీసుకు రా అన్నారు. కొండంత బరువు దిగిపోయినట్టయింది ఆ పెద్దాయనకు. ఆ రాత్రంతా నిద్ర పట్టలేదు. తెల్లారి తన పనులన్నీ త్వరగా ముగుంచుకొని వెళ్లబోతున్న సమయంలో ఒక ఫోను. “మనం ఇంకో ఆరు నెలలు మెరుగ్గా పని చేసిన తరువాత submit చేద్దువు గాని, ప్రస్తుతానికి printing ఆపు” అని supervisor చల్లగా చెప్పారు. ఆ పెద్దాయన మెల్లగా కుప్పకూలిపోయారు. ఎందుకంటే De-registration తరువాత Re-registration చేయించిన ఆరు నెలలో submit చేయకపోతే ఆ ph.d cancel అవుతుంది. ఆట మళ్ళీ మొదటినుండి ప్రారంభించాలి.

ఇప్పుడు అసహనం ఆ కుర్రాడిది కాదు, నాది. ఆ సభలో నీ ప్రశ్న ఆయన జీవితాన్ని ఇలా మార్చేసిందని అడిగే హక్కు నాకు లేదు, ఒక చిన్న సమాధానాన్ని మీకనువుగా మార్చుకొని సమాధానం చెప్పలేక పోయారే అని ఎన్నిసార్లడిగినా ప్రయోజనం లేదు, ఆయనలో తొమ్మిదేళ్ళుగా కనిపించని దోషం మీకు ఇప్పుడెందుకు కనిపించదని వాళ్ళ supervisor ని అడిగే ధైర్యం లేదు. మనం నేర్చుకొన్న చదువు వల్ల ఒరిగిన జ్నానం, నలుగురికి సహాయ పడాలే కానీ, నలుగిరిని ఇంకా వెనక్కు నెట్టేస్తే నా ప్రయాణం ముందుకెళ్ళినట్టా? వెనక్కెళ్ళినట్టా?

Its a new experience...but a great satisfaction

2010-04-19T03:44:00.000-07:00

Its a new experience...but a great satisfaction

I am so excited to share this information.

I teach in Dr. Ambedkar Open University on every sundays. I have started taking extra ours to finish the syllabus. That very day I gave a break for 15 minutes to all my students. I was sitting in the class and few women were also present along with me.

Suddenly a women (40-45 years) asked me one question. It was out of syllabus and absolutely her personal. She wanted me to respond on it. The question is 'Why her husband will not allow her to do any thing outside? Why he only takes care of every thing? Why he will not keep money in her hand? Why he will give only charges while coming to class?' She has mixed all these questions and waiting for my response. She looks very innocent to me every day. I was shocked to listen this.

I took a break to answer this question. I slowly smiled at her and said her husband loves her very much. That is why he do not want give trouble to her and he is taking all the burden/risk or whatever. I asked her not to feel it as burden but only concern, and finished my answer. She was not satisfied with answer, she said I am a man supporting another man.

Few weeks later, after the class, she came to me to give some money. I was astonished. She says she was giving out of happiness and as a student. She has also added that it was her last class and she will prepare for exams after that. The reasons behind her offer is that she conveyed what I have told in the class to her husband. He has agreed it and asked her to offer some good things to me. Now she is very happy because her husband is loving her.

I am really happy to know this thing that my answer made her relationship stronger. I have appreciated myself the way I have behaved and told her that I did every thing of concern, so I cannot accept her offer, otherwise it will become a business.

This made me to understand that trust, confidence and belief are inner aspects of an individual. Before that I was searching them from others.

పోస్టర్ నాటకం

2010-04-03T04:47:00.000-07:00

శంభో శివ శంభో’ ఒక విషయం ఉన్న సినిమా

2010-01-19T07:44:00.000-08:00

సినిమా తీయాలి కాబట్టి ఉన్న కధనే తిప్పి తిప్పి ఎన్నో సినిమాలు చేస్తున్న సమయంలో ఉన్న కధలోనించి, చిన్న చిన్న ట్విస్టులతో కొత్త కధను, సందేశాన్ని చూసినట్టనిపించింది. నన్ను అన్నింటికన్న బాగా కట్టిపడేసింది వారి నటన.
రవితేజ మార్కు సినిమా. రవితేజ ఆవేశం, emotions, fights, అన్నీ చిత్రానికి పట్టుకొమ్మలే. కానీ నన్ను అంత ఎక్కువగా మనసుకు హత్తుకుంది అల్లరి నరేష్ మరియు శివబాలాజీ. సినిమా చివరి వరకూ ప్రేమ కోసం స్నేహితులు ఇంత త్యాగం చేస్తారా. చేయాలా అని మనసుని కదిపి వేసింది.
దర్శకుని ప్రతిభ ప్రతీ షాట్ లోనూ కనిపించింది. అది శివ బాలాజీ-అభినయ, రవితేజ-ప్రియమణి సన్నివేశాలు, కుటుంబ సన్నివేశాలు. సంగీతం మనల్ని కధతో పరుగులు తీయిస్తుంది.
వినబడని నరేష్, నడవలేని శివ బాలాజీ నటన అద్భుతం అని చెప్పాల్సిందే. అన్నింటికన్నా కేవలం సందేశం మాత్రమే ఇచ్చి, పాత్రల్ని మనకే వదిలేసిన సముద్రఖని ఎంతైనా అభినందనీయుడే.

స్వేచ్చకోసం ద్వితీయ ముద్రణ

2010-01-12T23:13:00.000-08:00

నేను 13.09.2009 ఖమ్మం కవులతో నా అనుబంధం నా అనుభంధం అని ఒక బ్లాగు రాసాను. దానిని సైదులు ’స్వేచ్చకోసం’ ద్వితీయ సంకలనంలో [భావకుల హృదయ స్పందన ’స్వేచ్చకోసం’ (ఓ పాఠకుని ప్రతిక్రియ)] వేసాడు. మళ్ళీ ఈ మధ్య ఫోన్ చేసి 13.01.2010 న ద్వితీయ సంకలనం విడుదల చేస్తున్నాము, నువ్వు వచ్చి ఆతీయ పలుకులు చెప్పాలి అన్నాడు. నేను వేరే పనిలో ఉన్నాను రాలేనంటే, నీ మాటలన్నీ బ్లాగులో రాయి, అవే చదువుతాను అన్నాడు. నా మాటలకు అంత విలువిచ్చిన స్నేహితునికి ధన్యవాదాలు తెలియజేసుకుంటూ, తనకోసం...

తెలంగాణా ఆత్మను నింపుకొన్న "స్వేచ్చకోసం"

ప్రజా రచయితల సంఘం (ఖమ్మం) శ్రీ శీ స్మారక సంకలనం

తెలంగాణా బతుకు చిత్రాన్ని కళ్ళకు కట్టినట్టుగా చూపించిన కావ్యం ఇది. చెట్టు పేరు చెప్పకుండానే పండు రుచి చూపించిన ఘనత ఈ పుస్తకం లోని కవితలది. మొదటి మాటలోనే ’తట్టిలేపేదే కవిత్వం’ అని చెప్పిన సంపాదకులు ప్రతీ కవితతోనూ పాఠకుడిని స్పృశించే ప్రయత్నం చేసారు. ఈ సంకలనం పాత జీవితాలనుండి, కుల కుట్రల నుండి స్వేచ్చ కోరుకుంటుంది, స్వేచ్చగా దేశ భవిష్యత్తును తీర్చి దిద్దాలని ఆరాటపడుతుంది, తాను పడ్డ కష్టాలనుండే స్పూర్తి పొందుతుంది, కల్మషంలేని [నాటి] పల్లె బతుకును పోలిన వ్యవస్థను కోరుకుంటుంది, అన్నీ తానై అయిన అమ్మకు తానేం చేయాలో సూచిస్తుంది.

జీవితాలపై పరిశీలన

కాలం మారుతుందే కానీ జీవితాలు మారడం లేదని, వర్ణాశ్రమ ధర్మం మాటున ఇంకెన్ని జీవితాలు బలవుతాయో అని గద్దపాటి శ్రీనివాస్ ఆవేదన చెందుతున్నారు. ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీలో వచ్చిన మార్పులు మనుషుల మనసులలో రాలేదని, ఇంకా మూఢ వాసనలే కొడుతున్నాయని, అమానుషాన్ని, దారుణాన్ని నేర్పిన సంస్కృతిని ప్రశ్నిస్తున్నారు శీలం భీష్మారెడ్డి.

కులం స్వేచ్చకోసం

కులధృవీకరణ పత్రం కోసం కులం కాని, మతం కాని వాడి నుండి హామీ పత్రాన్ని పొందడం వెనుక మమ్మల్ని చదువుకు మరింత దూరంగా నెట్టేసే కుట్ర నడుస్తుందని గరికపాటి మణీందర్ ఎలుగెత్తి చెబుతున్నారు. గుండె బలాన్నిచ్చే గొడ్డుమాంసము సై తప్పిన నోటికి కొత్త జీవాన్నిస్తుందని, ఇన్ని కులాలు తినడం మొదలెట్టాకే కుర్ర మాంసం కిర్రెక్కినదని, అయినా తినేకాడ ఆచ్చాపనేందని అమాయకంగా అడుగుతాడు జి. మాణిక్యరావు.

దేశ భవిష్యత్తు

దేశం ఎక్కడ వెలిగిపోతుందని వెటకరిస్తారు డి. రామచంద్ర. చేనేత కార్మికుల మరణాలు, జీవితాలను మింగేసిన రోడ్లు, కరువు కాటకాలు అన్నింటికీ ప్రజలే సమాధానం చెప్పి, చరిత్ర పునర్మించాలంటాడు. సాయపడని వ్యవసాయం, తీర్చలేని అప్పులు, కళ్లం లోనే ప్రాణాలొదిన రైతు గురుంచి ఆర్ధ్రంగా చెబుతారు జి. లెనిన్ శ్రీనివాస్. మధ్యలోనే ఆగిన మొండి గోడలు, ఎందుకూ పనికి రాని అర్జీలపై అర్జీలు, ఏమయ్యాయో చెప్పాలని అడుగుతాడు వేము.

స్పూర్తి

విశాలమైన పల్లెల్లో, కాలుశ్య రహిత సమాజంలోనే పచ్చడి మెతుకులను అచ్చంగా అందించే అమ్మలోనూ, ’ప్రగతి’ సాధ్యమవుతుందని బాబు అభిప్రాయ పడతాడు. సూర్యుడు విశ్రాంతి కోసం కాదు, మరో ఉదయాన్ని సృష్టించడానికి తరలిపోయాడని అంతులేని ఆశావాదాన్ని అందించారు చొల్లేటి సునీత. చరిత్రను మార్చగలిగే యువత నేడు కర్కశంగా మారిపోతుందని భోగరాజు శోభన్ బాబు బాధపడుతున్నారు. ’అమ్మ కంట్లో ఎన్ని కన్నీళ్లు గుచ్చుకొన్నాయో’ అంటూ తెలంగాణా పదాలలో అక్షరం అంతుచూడాలని చెబుతున్న సాయి లిఖిత మాటలు హృదయానికి హత్తుకొంటాయి. మనిషి లోపలి పొరల్ని చేదిస్తే-అంతర్మధనంలో అమృతం జాలువారి-అందరి హృదయాలకు-ఆత్మీయత పంచుతుందని వురిమెళ్ల సునంద మనసు మమతల మధ్య సయోధ్య కుదిర్చే ప్రయత్నం చేస్తారు.

పల్లె స్వేచ్చ కోసం

’కడగండ్లు జీవితంలో వడగళ్ళై కురుస్తున్నా’ ఆత్మ స్థైర్యంతోనే నా జీవన గమనం అంటారు బొమ్మరాత యల్లయ్య.

మితిమీరిన సైన్స్ పరిఞ్నానం విలయాన్ని సృష్టిస్తుందని మరో కోణాన్ని చూపిస్తారు కృష్ణ చైతన్య. మావూళ్ళో దేవుళ్ళు ఏ వూళ్ళోనైనా అలానే ఉంటారని, దేవుడి పేరుతో జరిగే ఆకృత్యాలని కళ్లకు కట్టినట్టు చూపిస్తారు వేకువ బాబు. తెలంగాణా ఎప్పుడూ గంగి గోవు కాదు, దెబ్బతిన్న పులులా తిరగబడుతుందని తెలంగాణా ఆత్మ గౌరవాన్ని తట్టి లేపుతారు శ్రీహరి అలవాల. స్వేచ్చగా తిరిగే మనిషి చుట్టూ అల్లుకున్న ఆంక్షలన్నీ "అనూహ్య అంకురాలు’ గా పోతగాని సత్యనారాయణ మంటల్ని రాజేస్తారు.

ఈ సంకలనం మహమ్మారి గుట్కా గురించి మొగిలి, బతుకు బండిని లాగుతున్న ముగ్గమ్మాయి గురించి టి.డి.చారి వివరించగా, కాదేదీ కాలుష్యానికనర్హం అని మానవాళి మనుగడను తుంచే నిత్య మరణ మృదంగాలను ’కొత్త’గా గుర్తు చేస్తారు శంకర్ రెడ్డి.

అమ్మకోసం

అమ్మబోయిన తమలపాకుల్ని కొనబోయిన బియ్యం ఖరీదులోంచి తీసేస్తే మిగిలేది ఆకలే అని రోజులు మారినా మారని పేదరికం గురించి మాట్లాడుతారు సీతారాం. ’మాయమ్మ నుదుటిపై పగిలిన నెర్రల్ని చూసినప్పుడల్లా ’ ’మాయమ్మకు అమ్మనవ్వాలనుంది’ అంటూ సైదులిచ్చిన ముగింపు మన బాధ్యతను, కర్తవ్యాన్ని తట్టిలేపుతుంది

శ్రీశ్రీ

ఈ సంకలనం శ్రీశ్రీ ని కొత్త తరం కవులకు పరచయం చేసింది, అర్ధం చేసుకొనే అవకాశం కల్పించింది. కొత్త భావుకులెవరైనా శ్రీశ్రీ ని పరిశీలిస్తే కవిత్వం సులభవుతుందని తేల్చి చెబుతూనే కవి ఎదలోతును పెంచే ప్రయత్నం చేసింది.

స్వేచ్చ కోసం
(ఖమ్మం కవుల శ్రీశ్రీ స్మారక కవితా సంకలనం)
సంపాదకులు:
సైదులు ఐనాల
శ్రీనివాసు గద్దపాటి

ప్రధమ ముద్రణ: జూన్ 2008
ద్వితీయ ముద్రణ: జూన్ 2009

ప్రతులకు:
ఐనాల సైదులు, కన్వీనర్, ప్రజా.ర.స
(కేజి) సిరిపురం, వైరా మండలం, ఖమ్మం జిల్లా - 507 165
cell: 9948714105

గద్దపాటి శ్రీనివాసు
ఇం.నెం # 4-2-151/65/1/సి/1, శ్రీనివాసనగర్, ఖమ్మం
cell: 9951660789

HAPPY 2010

2010-01-01T02:27:00.001-08:00

"Be always at war with your vices, at peace with your neighbors, and let each new year find you a better man." - Benjamin Franklin

"New Year's Day: Now is the accepted time to make your regular annual good resolutions. Next week you can begin paving hell with them as usual." - Mark Twain

"For last year's words belong to last year's language. And next year's words await another voice. And to make an end is to make a beginning." - T.S. Eliot "Little Gidding"

"Good resolutions are simply checks that men draw on a bank where they have no account." - Oscar Wilde

"Glory to God in highest heaven, who onto man his son hath given. While angels sing a tender mirth, a glad new year to all on earth." - Martin Luther

"Youth is when you're allowed to stay up late on New Year's Eve. Middle age is when you're forced to. " ~Bill Vaughn

"New Year's Resolution: To tolerate fools more gladly, provided this does not encourage them to take up more of my time" ~James Agate

"New Year's eve is like every other night; there is no pause in the march of the universe, no breathless moment of silence among created things that the passage of another twelve months may be noted; and yet no man has quite the same thoughts this evening that come with the coming of darkness on other nights" ~Hamilton Wright Mabie

"Drop the last year into the silent limbo of the past. Let it go, for it was imperfect, and thank God that it can go. " ~Brooks Atkinson

"New Year's Day… now is the accepted time to make your regular annual good resolutions. Next week you can begin paving hell with them as usual" ~Mark Twain

"Good resolutions are simply checks that men draw on a bank where they have no account" ~ Oscar Wilde

"We will open the book. Its pages are blank. We are going to put words on them ourselves. The book is called Opportunity and its first chapter is New Year's Day" ~Edith Lovejoy Pierce

"People are so worried about what they eat between Christmas and the New Year, but they really should be worried about what they eat between the New Year and Christmas" ~Anonymous

"Be always at war with your vices, at peace with your neighbors, and let each New Year find you a better man" ~Benjamin Franklin

"Year's end is neither an end nor a beginning but a going on, with all the wisdom that experience can instill in us" ~Hal Borland

"But can one still make resolutions when one is over forty? I live according to twenty-year-old habits" ~Andre Gide

One resolution I have made, and try always to keep, is this: To rise above the little things" ~John Burroughs

I will try to make such statement in the future......

’సురాధిప’ అన్నోడికి పెళ్లయిపోయింది

2009-12-14T18:54:00.000-08:00

నేను ఇంటర్మీడియట్ కి వెళ్ళినప్పుడు, మినీ మైగ్రేషన్ లో యానాం నుండి మాదగ్గరకు వచ్చినవాడు వీడు. జుట్టంతా నలుపు, తెలుపుల నిండిపోయి, వాడు చెప్పినట్టు కాకుండా, దానిని నచ్చినట్టుగా వంగే జుట్టు. వాడి సహచరులెవ్వరికీ అర్ధంకాని విషయాలను, తెలియని విషయాలను చెప్పేవాడు. వీడేంటిరా అని వాడితో ఇంతకుముందు చదివిన వారిని అడిగితే ’వాడంతే" అనేవారు. మేము కూడా అలానే అనేసుకున్నాం. అలా అనుకుంటేనే మేము దగ్గరయ్యాం. కలసి పాటలు పాడుకొనేవాళ్ళం. వాడు అప్పట్లోనే ’ఫ్యాబ్లో పికాసా కూబిక్స్లో- మైఖేల్ జాక్సన్ స్టెప్పుల్లో- సమంతాఫాక్స్ నడకల్లో- హే లవ్లో ఫోజుల్లో- అంటూ రాసి, పాడేవాడే వాడు. వీళ్ల పేర్లు కూడా అప్పుడు నాకు తెలియదు. అలాగే నన్ను సురేష్ అని పిలవడం మానేసి, సురాధిప అని పిలిచాడు. నేను చాలాకాలం అర్ధం తెలియకుండానే పలికేసాను. ఆ తరువాతెప్పుడో ఇంతకీ దానర్ధం ఏమిటి అనడిగితే సురేష్=సురాధిప అని వివరించి చెప్పాడు.
మొట్టమెదటి సారి ఇంటర్నెట్లో ప్రపంచం లోకి వచ్చినప్పుడు, సురేష్ అంటే చాలా మంది ఉంటారు అని సురాధిప అని పెట్టేసాను. ఆ పేరుతోనే నేను అందరినోట్లోకి వచ్చేసాను. నాకు ఆ పేరు పెట్టినోడికి నిన్న [14.12.2009] నిన్న పెళ్లయింది. I wish him a very happly life.
అప్పుడు వాడిని మురళిధర్ అనేవాళ్లం, ఇప్పుడు వాడు మాధ్యూస్.

దీవెన మాలిక

2009-09-08T04:17:00.000-07:00

దీవెన మాలిక
సరిగమపా...సప్త స్వరాలు
జీవన గమనంలో...ఏడు రంగులు
క్షణమే ధైర్యం - మరు క్షణమే భయం
క్షణమే సంతోషం - మరు క్షణమే సంశయం
ఏ రంగు ఎపుడొస్తుందో తెలుసు కోవడం జీవితం
ఏ శృతిలో పాడితే మాయమవుతుందో తెలిపేదే జ్నానం
నిన్నా మొన్నా నీకు తెలిసింది బాల్యం
నేడు, రేపు నీకు తెలిసేది జీవితం
ప్రశ్న అడిగితే బాల్యం
ప్రశ్నలే లోకమైతే యవ్వనం
ప్రశ్నకు జవాబు తడితే జీవితం
ప్రశ్నలన్నింటికీ సమాధానం అనుభవం
ఆ అనుభవం ఎవ్వరిదైనా నీకు అపురూపం
అనుభవాల సారాన్ని రంగరించి
అరచేత్తో దీవిస్తున్న వారందరికీ
వందనాలందించి
అణుకువ ఆభరణమై
క్రమశిక్షణ శిరోధారణమై
జగతినేలే విద్వత్తు

నీ కంఠ భూషణమై
సమాజాన్నెదిరించే శక్తి
నీ చిటికెనవేలి ఉంగరమై
అమ్మలోని పాఠాల పటిమ
నీ ఆలోచనల సమాహారమై
నాన్నలోని కార్య దీక్షత
నీ హృదయ స్పందనయై
అలుపులేని జీవిత సాగరంలో
నీ ప్రతీ అడుగు ఓ మలుపు కావాలని
ప్రతీ మలుపులోనూ
నువ్వు వెలుగై వెలగాలని
ఆ వెలుగులో అశేష ప్రజానీకానికి
నువ్వో బలమైన దిక్కవ్వాలని
కోరుకుంటున్న
బంధుమిత్ర సపరివార సమేతంగా
మా దిగుమర్తి వారి
శుభాశ్శీసులు

-సురేష్ కుమార్ దిగుమర్తి-
[07.09.2009 Shiney Beaula ను ఇలా శుభాకాంక్షలు అందించాను]

బుర్రకధలు

2009-09-05T19:47:00.000-07:00

మిత్రులారా

మన ఆంధ్ర ప్రదేశ్ జానపద సంస్క్రృతిలో భాగమైన బుర్రకధ మనందరికీ సుపరిచితమే. నా అదృష్టమేమిటంటే మా నాన్న గారు బుర్రకధ కళాకారుడు. ఇప్పుడు ఆయన లేరు, ఆయన జ్నాపకాలు మాత్రం ఉన్నాయి.
బుర్రకధ ప్రియులెవ్వరైనా ఉంటే ఎడమ చేతి ప్రక్కన్న gadget లో కొన్ని ఉంచాను, చూడండి.

ధన్య వాదాలతో

ఎండుటాకు: ఎన్నో జీవితాల ఖరీదు

2009-08-22T11:45:00.000-07:00

ఎంత పచ్చదనం? కనుచూపు మేరలో పచ్చదనం తప్ప మరేమీ కనిపించడం లేదు. మీరు చాలా అదృష్టవంతులు అన్నాడు హైదరాబాదు నుండి గోదావరి జిల్లా వచ్చిన హరినాధ్ పరవశించిపోతూ. హరినాధ్ సూర్యతో కలసి పనిచేస్తున్న సామాజిక శాస్త్ర పరిశోధకుడు. నీకు నచ్చినంత కాలం ఇక్కడ ఉండి, ఈ ప్రదేశం అంతా చూసి వెళ్ళు, మావాడు నీకు అన్నీ చూపిస్తాడు అన్నాడు సూర్య వాళ్ళ అన్నయ్య వీరకుమార్ హరినాధ్ వైపు ప్రేమగా చూసి. తప్పకుండా అన్నా! నా పరిశోధనలో భాగంగా నాకొచ్చిన ఈ అవకాశాన్ని ఎంతమాత్రము చేజార్చుకోను అనే సరికి, భోజనాలు రెడీ అన్న చెల్లి పిలిస్తే అందరూ మేడ దిగి డైనింగ్ టేబిల్ చుట్టూ కూర్చున్నారు.

భోజనాలయ్యాక ముగ్గురూ మళ్ళీ మేడమీదకు చేరుకున్నారు. ఉదయం నుండీ మిమ్మల్ని ఒక ప్రశ్న అడగాలని అనుకుంటున్నాను, కొంచెం వివరంగా సమాధానం కావాలి అన్నాడు హరి. ఇంకెందుకు ఆలస్యం అడగమన్నట్టుగా కళ్లతోనే సైగ చేసాడు వీరకుమార్. కోస్తాంధ్ర అంటే చాలా అభివృద్ది చెందిందని, తిండికి లోటుండదని, మాల మాదిగల జీవితాలలో కూడా గుణాత్మక మార్పు ఉంటుందని విన్నాను. కాని నేను చూసినంత వరకూ ఆ మార్పు కనిపించలేదు. ఈ పేటలో అంతా పాతకాలం నాటి తాటాకు ఇళ్ళు, నగీషీలేని డాబా ఇళ్ళు కనిపిస్తున్నాయి. కేవలం ఒకటి రెండు ఇళ్ళు మాత్రమే పరిపూర్ణమైనట్టుగా కనిపిస్తున్నాయి. ఇంతకీ అభివృద్ది ఎక్కడ ఉంది అంటూ ముగించాడు హరి. చిన్నగా నవ్వి, ఇక్కడ 90 శాతం ఇళ్ళల్లో చంద్రబాబు అవసరం లేకుండానే కలర్ టీ.వీ. లు కొనుకున్నారు, 10 శాతం ఇళ్ళల్లో ఏదో ఒకరకమైన హోమ్ ధియేటర్లు ఉన్నాయి తెలుసా అన్నాడు వీరకుమార్. మ్.. బాగానే వుంది. మరి చదువుకున్నోళ్ళు, ఉద్యోగస్తులు ఎంతమంది ఉంటారు ఇంకొంచెం ఆత్రుతగా అడిగాడు హరి.

ప్రస్తుతం ఈ పేటలో ఉండి ఉద్యోగం చేస్తున్న వాడిని నేనే. ముగ్గురేమో ఆడపిల్లలు, వాళ్ళు అత్తవారింటి దగ్గరే ఉంటారు అని అసంపూర్ణంగా ముగించాడు వీరకుమార్. అంటే ఈ మాదిగ పేటలో మొదటి తరం ఉద్యోగస్తులు మీరేనన్నమాట, కనిపెట్టినట్టుగానే అన్నాడు హరి. లేదు, ’చదువు’ మా నాన్నల కాలంలోనే ప్రారంభం అయ్యింది. వాళ్ళల్లో నలుగురు ఉద్యోగస్తులయ్యారు. కానీ అందరూ ఊరికి దూరంగానే ఉద్యోగాలు చేసారు. కేవలం మానాన్న ఒక్కడే చివరి రోజులలో ఇక్కడికి వచ్చేసాడు. అంటే స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన 62 సం.లలో మాపేటలో ఉద్యోగస్తులు 8 మంది. ఇక్కడే ఉండి ఉద్యోగం చేసినవాడిని నేనొక్కడినే అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు వీరకుమార్.

"మీకు రిజర్వేషన్ ఉంది కదా! అన్నింటికి ప్రభుత్వమే చూసుకుంటుంది అంటారు. ఇన్నాళ్ళలో కేవలం 8 మంది ఉద్యోగస్తులేనా? ఇట్లయితే పెద్ద చదువులు ఎంతమంది చదివిండ్రు?" ఇంకా ఏదో తెలుసుకోవాలన్నట్టుగా అడిగాడు హరి. అందరూ అలానే అనుకుంటారు హరీ. సామాజిక, ఆర్ధిక పరిస్తుతలతో పోటీ పడి బ్రతుకు సాగిస్తున్న వీళ్ల జీవితాలలోకి తొంగి చూసిందెవరు. పధకాల అమలుపై మనసు పెట్టిందెవరు. ఇప్పటివరకూ డిగ్రీ పూర్తిచేసి, పి.జి చేసిన వారు మాలోనలుగురు. ముగ్గురు మా ఇంట్లోనే. మళ్ళీ మా ఇంట్లోనుండే ఇప్పుడు పి.హెచ్.డి చేస్తున్న మా తమ్ముడు, చెప్పి ఆపాడు వీరకుమార్.

"అంటే ఇప్పటి వరకూ చదువుకున్నవాళ్ళు ఈ పేటకోసం ఏమీ చేయలేదన్నమాట" సూటిగా వీరకుమార్ కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అన్నాడు హరి. ఘాటుగా ఆ తగిలిన ఆ మాటకు అవాక్కయి, కొంత అసహనంగా కుర్చీలో వెనక్కి వాలాడు వీరకుమార్. 'సారీ అన్నా అప్రయత్నంగా అనేసాను" ఏదో అనబోయాడు హరి. తప్పులేదు హరీ, నువ్వు చెప్పిందీ నిజమే. నేనేమీ చేయలేకపోయాను. చేయాలని లేక కాదు, కేవలం చేయలేక. నాకు నేనే పెట్టుకున్న ఎన్నో పరిమితులు, చెప్పలేనంత అసహనం, పరిష్కారం లేదోమోనని అనుమానం, ఇలాంటి ఫీలింగ్స్ తో పధ్నాలుగు సంవత్సరాలుగా కుమిలిపోతున్నాను. ఇన్నేళ్ళలో ఈ ప్రశ్న అడిగినవాడివి నీవే. తప్పకుండా నా భావాలను నీతో పంచుకుంటాను అంటూ మొదలు పెట్టాడు వీరకుమార్.

నాకు పెళ్లయి పదిహేనేళ్లయింది. దానికి ఒక సంవత్సరం ముందే ఉద్యోగం వచ్చింది. నేను ఈ ఊరిలో ఉండడం మొదలు పెట్టింది అప్పుడే. నాన్న ఉద్యోగం వలన అప్పుడప్పుడు వచ్చిపోవడం తప్ప ఊరిలో ఎక్కువ కాలం ఉండలేదు. నా కాపురం ఇక్కడ మొదలయిన రోజే అనుకున్నాను. ఇక భవిశ్యత్తులో మా పేట వాళ్లంతా చదువుకోవాలి, మంచి ఉద్యోగం సంపాదించాలి, మేమంతా కలసి గడపాలి అని. కానీ ఆ కల ఇప్పటివరకూ తీరలేదు. మొదట్లో అంతా బావుండేది. నాన్న కూడా ఇక్కడికే వచ్చేసారు. అంతా కలిసే ఉండే వాళ్ళం. పేటలో అందరూ ఇంటికి వచ్చిపోతుండేవారు. నాన్న ఉద్యోగం వలన వాళ్ళింట్లో వస్తువులకన్నా, మా ఇల్లు వారికి గొప్పగా కనిపించేది. మా అమ్మ అన్నీ వాళ్లకి వివరంగా చెప్పేది. ఒక సంవత్సరం బాగానే గడిచింది. ఆ తరువాత ఏమైందో తెలియదు. పేటలో ఏదో మార్పు వచ్చింది. చదువుకోమని చెప్పడం బూతు అయిపోయింది. రోజు రోజుకూ మా ఇంటిముందు చెత్త పేరుకు పోయేది, మా ఇంటి గోడలపై పిచ్చి పిచ్చి రాతలు కనిపించేవి. చిన్న అవకాశం వచ్చినా అందరూ మూకుమ్మడి దాడి చేసేవారు. ప్రతీ పనికి ఏదో రకంగా అడ్దుపడేవారు. ఏదైనా అడిగితే నీ ఉద్యోగం ఉంటే నువు తిను, మా జీవితాలలోకి రాకు అనేవారు. ఇంకా వివరంగా చెప్పాలంటే, నేను ప్రహారీ కట్టడానికి ఇసుక, ఇటుక తీసుకువస్తే పని ప్రారంభించడానికి నెల పట్టింది. ప్రతీ రోజూ ఏదో గొడవ. వీళ్లందరికీ నేనే పెద్ద అడ్దంకి అయ్యాను.

"అమ్మో అంత దారుణమా"... కారణం?..ఆగాడు హరి

'అసూయ' సూటిగా హరి కళ్లల్లోకి చూసి అన్నాడు వీరకుమార్. జాతి మొత్తాన్ని ఓ చదువుకున్నోడు అలా అనడం జీర్ణించుకోలేకపోయాడు హరి. "నేనొప్పుకోను" గట్టిగా అనేసాడు హరి. చాలా సీరియస్ సాగుతున్న చర్చలో అన్నదమ్ములిద్దరూ రిలాక్స్ డ్ గా నవ్వేసారు. హరికి ఏమీ అర్ధం కాలేదు. నేనింత సీరియస్ గా అంటుంటే మీరు నవ్వుతారేంటి. ఆ మాట అనడానికి మీకు సిగ్గనిపించడం లేదా? ఆపుకోలేక అడిగాడు హరి. ఈ సారి సమాధానం చెప్పడం సూర్య మొదలు పెట్టాడు.

హరీ! మొదట్లో మేము అలాగే అనుకున్నాము. చివరికి ఈ పేట వదిలేసి వెళ్ళిపోదాము అనుకున్నాము. ఉద్యోగస్తులు పేటల్లో ఇందుకే ఉండరేమో అనుకున్నాము. మాకుటుంబ ప్రార్ధనలో ఈ విషయం చర్చకు రాని రోజు లేదు. ఆ తరువాతే అర్దమయింది మావాళ్ళ అమాయకత్వం ఎత్తు ఎవరెస్టు అని. ఈ మొత్తం మార్పుకి కారణం ఒక 'ఎండుకొబ్బరాకు' అని ఆగాడు సూర్య. ఎండు కొబ్బరాకా? what nonsense are you speaking, why are you romanticizing it. Tension తట్టుకోలేక అడిగాడు హరి. Cool హరి cool. I am not romanticizing it. It is true. కేవలం ఒక ఎండు కొబ్బరాకు ఇన్ని వివాదాలకు కారణమయిందంటే ఎవరికైనా నమ్మడం కష్టమే. వివరంగా చెబుతాను విను.

ఈ ఊరిలో గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా పోరంబోకు భూమిని అనుభవిస్తున్న ఆసాముల వివరాలు కనుక్కొని, భూమిలేని వారి పేర్లు జోడించి రెవెన్యూ అధికారులకు ధరఖాస్తు చేయించాడు అన్నయ్య. తద్వారా వారి జీవన స్తాయి మారుతుందని ఆశించాడు. ఇది ఊర్లో ఉన్న పెద్దకాపులకు అస్సలు నచ్చేది కాదు. ఒక్కసారిగా మాదిగలకు ఇంత తెలివి ఎక్కడినుండి వచ్చిందని ఇబ్బంది పడి పోయేవారు. కొత్తగా ఉద్యోగం వచ్చిన మాదిగోడే ఇలాంటి సలహాలు ఇస్తున్నాడని అనుమానపడ్డారు. కాకపోతే సరైన ఆధారాలు లభించక తర్జన బర్జన పడుతూఉండేవారు. ఎవరు ఏమనుకున్నా ధరఖాస్తు మాత్రం చేరవలసిన అధికారులకు చేరిపోయింది. భూ పంపిణీకి రంగం సిద్దమయ్యింది.

ఇది ఇలా జరుగుతుండగా ఓ రోజు సూరిగాడు ఓ పెద్ద కాపు పొలంలోకి గడ్డి కోసుకోవడానికి వెళ్ళాడు. గడ్డి కోసుకుంటుండగా, సూరిగాడు కళ్ళు దూరంగా కనిపిస్తున్న ఒక వస్తువుపై కన్ను పడింది. మెల్లగా నాకు అది కావాలి అయ్యగోరు అని అడిగాడు పెద్దకాపు వైపు దీనంగా చూస్తూ. ఒరే సూరిగా నువ్వు ఆమాత్రం అడగాలంట్రా, తీసుకో అనేసరికి, సూరిగాడు ఎగిరిగంతేసాడు. గబగబా ఆ వస్తువును తన స్వంతం చేసేసుకొన్నాడు. సూరిగాడు కళ్ళల్లో ఆనందం చూసిన పెద్దకాపు, ఒరే సూరిగా మా పొలాల మీద ఎవర్రా కంప్లైంట్ ఇచ్చారంట. మేమేం ద్రోహం చేశాంరా వాడికి అని అడిగాడు. సూరిగాడి ఆనందం ఒక్క సారిగా ఆవిరైపోయింది, ఆ లిస్టులో ఉన్న వాడి పేరు తెలిసిపోయిందేమోనని భయం వేసింది. ఐదు నిమిషాలు క్రితం తను పొందిన సహాయానికి రుణం తీర్చేసుకోవాలనుకున్నాడు. తనకంటూ ఏ నేరం లేదని నిరూపించుకోవాలనుకున్నాడు. అందుకే పేటలో ఎవ్వరికి ఏమీ తెలియదని, అంతా వీరకుమార్ ఆలోచనేనని చెప్పేసి బరువు దించేసుకున్నాడు. పెద్దకాపు మొహంలో నవ్వు, ప్రశాంతత మెల్లగా మాయమయి, ఎర్రగా తయారయ్యింది. ఇదంతా గమనించే సమయం సూరిగాడికి లేదు, వీలైనంత త్వరగా అక్కడనుండి బయటపడాలని పారిపోయాడు. ఒక్క ఎండు కొబ్బరాకు కోసం నిజం చెప్పేసాడు అంటూ ముగించాడు సూర్య. "ఆ కొబ్బరాకు ఎందుకు పనికి వస్తుంది. దానితో సూరిగాడు ఏం చేస్తాడు, దానికంత ప్రాముఖ్యత ఏమిటి? అంటూ అడిగాడు హరి కొబ్బరాకు వెనుక రహస్యమేంటో తెలుసుకుందామని. నువ్వనుకున్నంత పెద్ద కారణమేమీ లేదు. తెచ్చి పొయ్యి లో పెట్టుకోవడమో, కొబ్బరి చీపుర్లు తయారు చేయడమో చేస్తాం అంతే. కాని క్షణం సూరిగాడికి ఇవి తప్ప ఏమీ తెలియదు. తన సమాధానం ఇంత వెనుకబాటుకు కారణమయిందని తనకు ఇప్పటికీ తెలియదు.

ఒక్కడు చదువుకుంటేనే ఇంత తలపోటుగా తయారైతే ఇక అందరూ చదువుకుంటే... ఆలోచిస్తేనే పెద్దకాపుకు తలతిరిగి పోయింది. మనసు చాలా వేగంగా పనిచేసింది. తన వాళ్ళందరినీ పిలిచాడు. తన బుర్రలో ఆలోచనను అందరికీ పంచాడు. అందరూ... అందరూ భేష్ అన్నారు. క్షణాలమీద అమలుకు నిర్ణయం తీసుకున్నారు. మా వాళ్లందరినీ పిలిపించాడు. "ఒరేయ్, వీరకుమార్ చదువుకుంటే మీ కేమొస్తుందిరా. వాడికి జీతంమొస్తుంది, వాడు బ్రతుకుతాడు. మీ బ్రతుకులనేమైనా మార్చగలడా? మీకేమైనా ఇవ్వగలడా? మీరు పనోళ్ళు, మేము యజమానులం. మేము మీకు జీతం ఇస్తాం, మీరు మాకు పనిచేసిపెడతారు. ఎప్పుడైనా కలిసుండేది మనమే. అదీకాక వీరకుమార్ కి చదువుకున్న పొగరు". అన్నాడు. ఆ మాటలు ఈ జనాల మనసుల్లో బాగా నాటుకొన్నాయి. అందుకే యజమానులకే బాసటగా నిలిచారు. ఒక చదువుకున్న వాడు తన పేట మొత్తానికి అవసరమైన డబ్బుని అందించడం కన్నా అంతకన్నా విలువైన జ్నానాన్ని ఇవ్వగలడని తెలిసుకోలేకపోయారు. ఒక మాదిగ వ్యక్తి చదువుకోవడం వల్ల మిగతా వారికి, తన జాతికి ఇంత నష్టమో, తన చదువు తన జాతి మొత్తం అభివృద్దిని తన ప్రమేయం లేకుండా ఆపేస్తుందని ఆరోజే మాకు తెలిసింది.

హరినాధ్ కి నిజంగానే ఏమీ అర్ధం కాలేదు. ఇందాక తనలో ఉన్న కోపం ఇప్పుడు లేదు. తను తెలుసుకోవాలన్న అభివృద్ది ఇలా ఉంటుందని ఊహించలేదు. మరి ఆ తరువాత మీరు ఇంక ఏమీ చేయలేదా? ఈ సారి గొంతులో ఆవేశం లేదు. తెలుసుకుందామన్న ఆశ తప్ప. కొంతకాలం మౌనంగా ఉన్న మాట నిజమ్,. మళ్ళీ చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు సూర్య. ఈ మధ్య కాలంలోనే నలుగురు ఇంటర్మీడియట్ పాసైయ్యారని తెలిసి, సంతోషంతో వాళ్ళిందరింటికీ వెళ్ళి, ఇంకా పై చదువులు చదివించాలని, మంచి భవిశ్యత్తు ఉంటుందని చెబుతున్న నావైపు వాళ్ళు అనుమానంగా చూస్తుంటే, ఒక ద్రోహి మాటలను వింటున్నట్టు వింటుంటే, అవగాహనా లోపంతో వాళ్ళ కన్న బిడ్డల భవిష్యత్తునే పణంగా పెడుతుంటే ఇప్పటికి 'ఎండు కొబ్బరాకు' ఎంత బలంగా పనిచేసుందో అర్ధమయ్యింది. అప్పటికి ఇప్పటికి కొంచెం మార్పు వచ్చింది. కారణం లేకుండా ఎదురు తిరిగే దగ్గరనుంచీ, మనలను ఇబ్బంది పెట్టకుండా వుంటున్నారు. కానీ మన ఆలోచనలను అర్ధం చేసుకొని, మన ఆంతర్యాన్ని గ్రహించి, వాళ్ల జీవితాలను బాగుచేసుకుంటే మనందరికీ బావుంటుంది. మన పేట అభివృద్ది చెందుతుంది.

ఈ మాటల సందడిలో ఎప్పుదు తెల్లారి పోయిందో వాళ్లకు తెలియలేదు. హరి ఒక్కసారి మేడంతా తిరిగి చూసాడు. సూరిగాడు ఇల్లెక్కడ అని అడిగాడు. పాతకాలం తాటాకుల ఇంటిముందు బక్కగా చిక్కిపోయి, కూర్చోవడానికి కూడా ఓపికలేక, ఎవరూ పట్టించుకోకపోవడం వలన, ఏడుస్తూ కూర్చున్న సూరిగాడిని చూసిన తరువాత, వీరకుమారు వైపు తిరిగి, అన్నా, ఇంత వరకూ ఎన్నో భరించారు. అయినా ఇక్కడే ఉన్నారు. దయచేసి మీ నిర్ణయం మార్చుకోవద్దు. తప్పకుండా మీ కలఫలించే రోజు వస్తుంది అంటూ వీరకుమార్ ను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.

"నేనూ అదే ఆశతో ఉన్నాను. ఆ తరువాత సూరుగాడికి భూమి వచ్చింది. ఇళ్లల్లో నేను చెప్పినవన్నీ వచ్చాయి. కాని మార్పు రాలేదు. అందుకే ఇకనుండీ నా ధృష్టి అంతా చదివించడమే. వీళ్ళందరి జీవితాలని పరిపూర్ణంగా మార్చగల శక్తి కేవలం చదువుకు మాత్రమే ఉంది. దలితుల అభివృద్ది కోసం ఎవరూ పెద్ద పెద్ద త్యాగాలను చేయొద్దు. మీ బంధువులలో ఎవరో ఒకరికి మనస్పూర్తిగా సహాయం చేయండి. మీ ధృక్పధాన్ని పంచండి, భవిష్యత్తులో వాడు మీకు తోడవుతాడు, మీ సైన్యంలో ఒకడవుతాడు. పేటల్లో ఉద్యోగస్తులంతా ఈ మాత్రం పాటించినా మనం చాలా మార్పును చూడొచ్చు" అని చెప్పుకుపోతున్న వీరకుమార్, హరినాధ్ కు యుద్దానికు సిద్దపడ్డ సైన్యాధ్యక్షుడిలా కనిపించాడు.

వీడియో ను బ్లాగులోకి పంపించడం ఎలా

2009-08-22T02:28:00.000-07:00

ప్రియమైన బ్లాగు మిత్రులారా

నేను కొన్ని వీడియోలను నా బ్లాగులోకి ఎక్కించాలనుకుంటున్నాను. కానీ post లో వీడియో option కనిపించడం లేదు. దయచేసి ఎవరికైన దానిని తిరిగి పొందడం తెలిస్తే సహకరించ గలరు. మీరు భయపడే వీడియోలను upload చేయనని హామీ ఇస్తున్నాను.

ఇట్లు
సురేష్ కుమార్

Mobile+ప్రేమ+Tension= Mobitension

2009-08-21T05:29:00.000-07:00

ఆ అబ్బాయి, ఆ అమ్మాయి ప్రేమించుకొన్నారు. ఇద్దరివి వేరు వేరు ఊర్లు. అనుకోకుండా కలిసారు. కలుసుకొన్నది ఒక్క సారే. ఫోన్ నెంబర్లు ఇచ్చిపుచ్చుకొన్న కొన్ని రోజుల్లోనే మనసులు కూడా ఇచ్చి పుచ్చుకొన్నారు. వాళ్ళ భావాలు పంచుకోవడానికి ఎయిర్టెల్ కంపెనీ నెలకి మూడు నుండి ఆరు వేల్లు తీసుకొనేవారు. ప్రేమ ఖరీదైపోతుందని కాంట్రాక్ట్ రిలయన్స్ వాళ్ళకి మార్చేరు. అయిదు వందల రూపాయలతో అయిదువేల రూపాయల భావలను చేరవేసేవారు. ఎనిమిది వందల కిలోమీటర్ల భారాన్ని, అయిదువందల రూపాయలతో నడిపించేవారు.

నిరాటంకంగా సాగుతున్న ఖరీదైన ప్రేమలో ’ఇంతకీ మార్కెట్లో నీ ఖరీదెంత’ అని అమ్మాయి అడిగితే అబ్బాయికి మొబైల్ పగిలి చెవిలో పడ్డట్టయ్యింది. సిమ్ పెట్టి చెవిలో కెలికినట్టయ్యింది. అంతలోనే కోలుకుని ’నీ ఖరీదు, నా ఖరీదు సమానం’ అన్నాడు. మ్... మాటమీద నిలబడతావా అని అడిగితే, ఈ మాటే కాదు నా మొబైల్ నుండి నీ మొబైల్ ద్వారా నీ చెవిలో పడ్డ ప్రతీ మాటమీద నిలబడతాను, ఎందుకంటే ఒకే మాటమీద నిలబడితే stagnate అయిపోతామేమో అన్నాడు. మిగతా మాటల సంగతి ఎలా వున్నా ఆ ఒక్క మాటమీద నిలబడకపోతే ఫోను కట్ అయిపోద్ది అంటూ ప్రస్తుతానికి కట్ చేసింది.

అలా..అలా.. ఆరు ఫోన్లు, మూడు ఎస్.ఎమ్.ఎస్ లుగా సాగుతున్న మొబైల్ ప్రేమ ఒక రోజు రియాల్టీ షో వరకూ వచ్చింది. అమ్మాయి, అబ్బాయి లేకుండా ఇరువైపు కుటుంబాలు mobile లో date fix చేసేసుకొన్నారు. ఇక అమ్మాయికి, అబ్బాయికి Mobi-tension. ఇద్దరూ ఆ రోజంతా result కోసం Full charge చేసుకొని, signal దొరికే ప్రాంతంలో పెట్టుకొని ఎదురుచూపు.

[Reality Show begins]

మొహపాట పడుతున్న ఆడపిల్ల తండ్రిని మీకు ఏదైనా ఉద్దేశ్యం ఉందా అని అబ్బాయి వారడిగితే ఏమీలేదని సింగిల్ ముక్కలో తేల్చేసాడు ఆయన. కాలం కలిసొచ్చిందని,అబ్బాయి వారు మీ అమ్మాయికి మీరు మీ స్తాయికి తగ్గకుండా ఏమిస్తారో చెప్పండి అనగానే, స్తాయి తగ్గకుండా వాగ్ధానం చేసి, అది అమ్మాయికి, అబ్బాయికి జాయింట్ గా వేస్తాను [మీకు పైసా దక్కనివ్వనని] చెప్పాడు తండ్రి. అమ్మాయి తండ్రిని డబ్బులతో ఇబ్బంది పెట్టొద్దని మెసేజ్ [SMS] పంపించాడు అబ్బాయి. అమ్మయ్య, ఇబ్బంది పెట్టకుండానే పని అయిపోయింది. స్వామి కార్యం, స్వకార్యం సఫలమయిందని సంబర పడిపోయారు అబ్బాయి వారు. ఈ విశయాన్ని BSNL Friends and Family Offer లో తక్కువ డబ్బులతో ఎక్కువ సేపు మాట్లాడి, అబ్బాయికి కావలసిన సమాచారం మాత్రమే చేరవేయాలని, FFO ఫోన్లన్నీ రంగం లోకి దిగాయి.

మీ మామగారు చాలా మంచోరు. నువ్వనుకున్నట్టు కాదు. నీకు ఎంతిస్తానన్నారో తెలుసా. మేము అడుగలేదు, ఇబ్బంది పెట్టలేదు అని BSNL గట్టిగా మోగుతుంటే అబ్బాయిలో charging down అయిపోయింది. వీడెప్పుడూ ఇంతే దేనినీ తట్టుకోలేడు అని FFO సభ్యులంతా అనేసుకొన్నారు . అబ్బాయికి mobitension ప్రారంభం అయ్యింది. కానీ ఎంతసేపటికీ తను ప్రత్యేకంగా పెట్టుకొన్న ’ఆ’ రింగుటోను మోగకపోయేసరికి, ఇక ఆగలేక తమను ఆదుకుంటున్న రిలయన్స్ ద్వారా విశయాన్ని చేరవేసాడు. ఇదంతా నీ ప్లానే కదా అమ్మాయి నవ్వుతుంటే ఒంటరి గదిలో ’బొమ్మాళీ’ కనిపించింది. కరవమంటే కప్పకి కోపం, విడువమంటే పాముకి కోపం, ఇలా ఇరుక్కుపోయేనేంట్రా బాబూ అనుకొని, తరువాత ఏమి చేయాలో ఇద్దరూ ఒక ప్లాను తయారుచేసుకొని, ఆరోజు మొబైల్స్ కి విశ్రాంతినిచ్చారు.

తెల్లవారిన దగ్గరనుండీ మొబైల్ పామై కరిచేస్తుంది. తన గురించి తనకే తెలియని కౄర లక్షణాలను అమ్మాయి వారు చెబుతుంటే మొబైల్ ను మంటల్లో పెట్టి కాల్చేయాలనిపించింది అబ్బాయికి. కాలుతున్న చెవి నుండి, కారుతున్న రక్తంతో FFO కి ఫోను కలిపితే అవన్ని చాచి పెట్టి కొడితే గుండె కెవ్వుమంది. ఎంతివ్వాలో మేము చెప్పలేదు, ఇస్తేగాని కుదరదని మేము అనలేదు, ఇవ్వనని గాని, ఇవ్వలేనని గాని ఆయన అనలేదు. ఆయన మాట్లాడింది మాతో, problem ఉంటే మాతోనే చెప్పాలి, నీతో కాదు అని చెబుతూ ఉంటే అబ్బాయికి బిల్లు గిర్రున తిరిగింది.

నెత్తి మీద రూపాయి పెడితే అర్ధ రూపాయి విలువ చెయ్యవు నీవు, నీకు డబ్బు కావాలా? నీ నెత్తి మీద రూపాయి పెడితే జనం నిన్ను రూపాయికి కొన్న రోజున మళ్ళీ నువ్వు నాకు కనిపించు, ఆ రోజు నీ మాట నిలబెట్టుకో అని అమ్మాయి రిలయన్స్ వారి contract రద్దు చేసుకొంది.

మన అబ్బాయిని మళ్ళీ చార్జ్ చేయాలంటే మన మాట వెనక్కి తీసుకోవాలని అమ్మాయి తండ్రికి ఫోన్ చేస్తే, స్తాయి తగ్గిపోతుందనుకున్నారేమో, ఆయన దానిని లిప్టు చేయడం మానేసాడు. సరేనని అబ్బాయికి ఫోన్ చేసి, నీ మాట ప్రకారమే కానిద్దాం. ఏం చెయ్యాలో చెప్పమని ఆయనకి చెప్పు. నేను ఫోను చేస్తే తీయడం లేదు. అమ్మాయికి నీ మీద ప్రేముంటే వచ్చేయమను, మాకు ఏమీ ఇబ్బంది లేదు అంటూ అబ్బాయి ప్రేమకి mobile లో పరీక్ష పెట్టారు.

వాడికి నువ్వు వద్దు, డబ్బు కావాలి. అయినా వాడికి నిన్ను పొందే అర్హత లేదు. సరిగ్గా ఆలోచించుకో. వీలయనంత త్వరలో నిర్ణయం తీసుకో అని అమ్మాయికి mobile లో warnings.

జీవితంలో కలసి బ్రతకాలన్న అన్న కోరిక తప్ప, స్వంత నిర్ణయాలు తీసుకోలేని ఆ అబ్బాయి, ఆ అమ్మాయి, ఖరీదైన ప్రేమకు వీడుకోలిచ్చి, contracts అన్నీ రద్దు చేసుకొని, కలసి బ్రతకాలా వద్దా అని ఆలోచిస్తూ, అప్పుడప్పుడూ తక్కువ డబ్బులు, తక్కువ సమయం, mobile లో మాట్లాడుకుంటూ కాలం గడిపేస్తున్నారు.

JAI MOBILE....JAI JAI MOBILE

దేవుడిది ఏ కులం

2009-08-19T10:43:00.000-07:00

ఏడవ తరగతి చదువుతున్న మా అన్నయ్య గారి అమ్మాయి, ఆరవ తరగతి చదువుతున్న మా పెదనాన్న గారి మనుమడు ఆడుకొంటున్నారు. నేను ఇలా computer దగ్గర కూర్చొని ఏదో చదువుతున్నాను. వాళ్ళిద్దరికీ నేను బాబాయినే. వాళ్ల పనిలో వాళ్ళు, నా పనిలో నేనూ ఉన్నాం.

ఇంతలో మా పాప పరిగెత్తుకుంటూ నా దగ్గరకు వచ్చింది. బాబాయి వీడికో doubt వచ్చింది చెప్పవూ అని. ఏ subject లో doubt అడుగుతాడో చెప్పేద్దామని ఆశగా వాడివైపు చూసాను. వాడేమో అడగడానికి సిగ్గు పడుతున్నాడు. ఇంతలో మా అమ్మాయి తనే అందుకొని, వీడు "దేవుడు ఏ కులం అని అడుగుతున్నాడు" నువ్వు చెప్పు బాబాయి అని తనకి కూడా సమాధానం కావాలన్నట్టుగా చూసింది.

నా పరిస్తితి అడకత్తెరలో పోక చెక్క అయ్యింది. ఇన్ని బ్లాగులు చదివినా, రాసినా, ఇలాంటి ప్రశ్నను ఊహించలేదు. మా ఊరు IInd grade municipality అయినా మేముండే ప్రాంతం మాత్రం పల్లె వాతావరణమే ఉంటుంది. అక్కడ అంబేద్కర్ నగర్, గాంధీ నగర్, కనగ దుర్గ అమ్మవారి వీధి, ఇలా వుండవు. మాదిగ పేట, కుమ్మరి పేట, చాకలి పేట, శెట్టిబలిజ పేట, కాపుల పేట ఉంటాయి. అన్ని పేటలలోనూ అన్ని రకాల దేవుళ్ళు ఉన్నారు. మా వాడు కొంచె తెలివైన వాడు. అందుకే వీడికి ఆ ప్రశ్న వచ్చింది.

ఆ వయసుకు నా ఆలోచనలన్నీ చెప్పేస్తే వాడికర్ధం కాదేమో అని అనుమానం. నీకెందుకురా అని కొంతమంది లాగా తిట్టి పంపించలేనూ. ఇన్ని అనుమానాలతో నేను ఉంటే వాళ్ళు ఇంకా నా వైపే చూస్తున్నారు. అందుకే దేవుడు మన కులమేరా అని చెప్పాను. అంతే వాళ్ళు అక్కడి నుండి గొప్ప విశయాన్ని సాధించినట్టుగా విజయ గర్వంతో వెళ్ళిపోయారు.

ఇప్పటికే కులం గురించి రకరకాల మనుషులతో రక రకాలుగా వాదించి, చర్చించి అలసిపోతున్నాము. కనీసం వాళ్ల కొంతకాలమైనా ప్రశాంతంగా వుండాలని అలా చెప్పేసాను. నిజానికి నాకు దేవుడే లేడు, ఇక కులమెక్కడ తెచ్చేది.

కానీ ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో దలిత వినాయకుడిని, అయ్యగోర్ల వీధిలో ఊరేగించినందుకు, ఊచకోత కోసిన సంఘటనలు మాత్రం ఇంకా మరిచిపోలేదు.

నిజం చెప్పు... నేనెవరో తెలీదా?

2009-08-18T23:18:00.000-07:00

తాట తీసిన బంగారు తల్లి

ప్రేమించానని, కాపురం చేసి, abortion చేయించి, చివరకు పెళ్ళి చేసుకుందామనుకొనే సరికి కులం గుర్తొచ్చిందో మహానుభావుడికి. అందరూ ఆడవాళ్ళు చేతులు ముడుచుకొని కూర్చోరని, తాట తీస్తారని నిరూపించిందో బంగారు తల్లి. ఇంత చేసినా తనే కావాలని ప్రేమగా అతడికోసం ఎదురు చూస్తున్న నా ’మాదిగ’ బంగారు తల్లి అసలు కధ కోసం ఈ క్రింది లింక్ లు చదవండి.

ప్రేమించాడు...వంచించాడు
[http://www.andhrajyothy.com/mainshow.asp?qry=/2009/dist/aug/19egd3]

పదేళ్ల ప్రేమను కాదన్న ప్రబుద్దుడు
http://www.eenadu.net/district/districtshow1.asp?dis=eastgodavari

ముఖం చాటేసిన ’మగభీర’
http://www.sakshi.com/main/SportsDetailsNormal.aspx?catid=299455&subcatid=20&Categoryid=3

ప్రేమించడం, అవసరం తీరిపోయాక వంచించడం, కోర్టులో ఏళ్ళుగా వాదించుకోవడం వీటికి ధీటుగా, ఇకనుంచీ ప్రేమించాలంటే వంద సార్లు ఆలోచించాలి, ఒక్క సారి commit అయితే వందసార్లు commit అయినట్టే అని సమాజానికి తెలియజేయాల్సిన బాధ్యత
నేటి సహోదరీమణులదే

మళ్ళీ అడుగుతున్నా "నిజం చెప్పు...నేనెవరో తెలీదా"

"స్వేచ్చకోసం" - కవితా సంకలనం

2009-07-13T23:22:00.000-07:00

స్వేచ్చకోసం
ఖమ్మం కవుల శ్రీ శ్రీ స్మారక కవితా సంకలనం
సంపాదకులు: ఐనాల సైదులు, గద్దపాటి శ్రీనివాస్
జూన్:2008, ప్రజా రచయితల సమాఖ్య-ఖమ్మం

నన్ను తడిమిన కొన్ని అక్షరాలు

ధరఖాస్తులో నాకులం
సరిగానే నివేదించాను
అయినా మండలాధికారి
తానెందుకో నమ్మలేదు
ఇతర కులపోళ్ళు ఎవరైనా ఇద్దరు
వాంగ్మూల పత్రాలు
దాఖలు పరచాలన్నారు - గరికపాటి మణీందర్

మాకు కొండల్ని పిండికొట్టే కండబలాన్ని
దేనినైనా ఎదురించే గుండెబలాన్ని
ఇచ్చింది నిజానికి గొడ్డుమాంసమే కదా

రోగమొచ్చిందనో డాక్టరు తినమన్నాడనో
సలవసేత్తుందనో దొంగసాకులు సూపి
సాటుమాటుగా తెచ్చుకొని తెగమెక్కడం లేదా

ఇయ్యాల అన్ని కులపోళ్ళూ
తినుడు నేర్సినాకే కదా
కుర్రమాంసం ఇంతగా కిర్రెక్కిపోయింది

అయినా తెలీకడుగుతాను
తినేదికాడా ఆచ్చేపనేందయ్యా
ఎవడికి నచ్చినట్టు వాడుంటడు
మధ్యలో పనిగట్టుకుని
పెసారాలు సెయ్యాల్సిన
దురదేందంట నీకు - జి. మాణిక్యరావు

పురస్కారాలు సరితూగని
మహాకవి

సంకుచిత సరిహద్దుల్ని దాటిన
విశ్వమానవతా మూర్తి

’విడిపోవడం చెడిపోవడమే’నన్న
సమైక్యతావాది

ఒక శ్రీ ప్రేరణ ఒక శ్రీ జాగృతి
వెరసి శ్రీశ్రీ సాహిత్యాకృతి !!

తనమార్గాన్ని మనకొదిలిన
పాతికేళ్ళ ’మరో ప్రపంచ’ యాత్రికుడు -బి. ఇందిర

చందస్సుల చరబట్టి
అలంకారాల నిదిలిపెట్టి
కఠిన పదాలపై కోతపెట్టి
మహా ప్రస్థానానానికి శ్రీకారం చుట్టి

గ్లోబలైజేషన్ పుణ్యమాని
తరలిపోతున్న మేధోజీవం
డాలర్ల వర్షానికి
డేగల్లా ఎగిరిపోతుంటే
జీవంలేని ప్రభుత్వం అస్తిపంజరం
చూస్తూ కూర్చుండె - కాలువ సుధాకర్

కలాన్ని హలముక జేసి
పదాల పొలముల దున్ని
అక్షరం విత్తులు నాటి
జగత్తు మత్తుని దులిపి - బి.రాజా

అంతులేని స్వార్ధాన్ని ... బల్లకింది చేతుల్ని
నా రహదారి సాక్షిగా ఎన్ని సార్లు ఖండించినా
అవే అంకురాలు
మళ్ళీ మళ్ళీ మొలవడం చూస్తున్నా

మరిగే రక్తంలో దు:ఖాన్ని ఇంకించి
ఎండిన కళ్ళను ఎడారుల్లో అతికించి
నేను ఓ ఇసుక తుఫానునై
అవినీతిని అణువుగా చీల్చి
ఆకాశంలో ఎగురుతాను - కల్వకోఝ్వుల రమేష్

ఈ నేలమీద యీ బురదలో
నా పక్కనే కూచుంటావు
కాని నీ అభిమానం నా మీద కాదు
నా చేతిలోని ఓటుమీద
ఓటు వెనుక గద్దెమీద

అందుకే నీ ఆతిధ్యం నాకు వద్దు
మా యింటికి నువు రానే వద్దు - రవీంధ్రనాధ్ జూపల్లి

మనిషి మనిషికో నీతి
కులానికి ఓ నీతి మతానికి ఓ నీతి ప్రభోదించే
మీ పాఠశాలలో
మాకు అడ్మిషన్లు అవసరం లేదు

ీ తప్పుల్ని ప్రశ్నించకూడదు
మీ మాటల్ని ధిక్కరించకూడదు
అసమ్మతి నెపంతో కొందరినీ
క్రమశిక్షణ సాకుతో మరికొందరినీ
మీ కంచె తాకకుండా కట్టుదిట్టం చేస్తారు - దాసరి రాజబాబు

మనకు ఖచ్చితంగా నమ్మకం ద్రోహం చేసే
మహ రాజులకు
వారి సామంతులకు
వినతి పత్రాల రూపంలో
జరిగిన అన్యాయాల్ని
అక్రమాల్ని
లయబద్దంగా విపులీకరిద్దాం - నవ్యశ్రీ

పశువులకే కాదు మనుష్యులకు కొట్టాలొసున్నాయి
ఆరుబయటకాదు అందరి మధ్య

నిలువెల్ల సోదాచేసి అస్తిత్వాన్ని ప్రతిరాత్రీ
యింతింత దోచుకు పోతుంటారు

పెదవులు..చేతులు..కాళ్ళు
ఎక్కడ తడబాటు కనిపించినా
మన్సెక్కడుందని బడితపూజ మొదలు బెడ్తరు - జె. రవీంద్రనాధ్

మేము నిన్ను నమ్మనే నమ్మం
ఎందుకంటే
అపనమ్మకానికి నీవు "అమ్మ"వు గనక
కసాయి తానికి "అయ్య"వు గనక - డి. వెంకట్రామయ్య

చావెన్నటికీ పరిష్కారం కాదంటూ
గుండె దిటవుగా దండిగ నింపుకు
బతుకు పోరులో నిత్యం గెలవాలంటూ
ముడిచిన ఈ పిడికిలి సాక్షిగ
నేర్పిస్తానేటి నుండి నా పిల్లలకి
పోరా(డ)ట మంటే ఏమిటో - బొమ్మరాత యల్లయ్య

ఈ భావాలన్నీ నన్ను తడిమిన సైదులుకే అంకితం

ఖమ్మం కవులతో నా అనుబంధం

2009-07-09T20:00:00.000-07:00

1. నన్ను కలిసిన మొదటి ఖమ్మం కవి ఐనాల సైదులు. విచిత్రమైన కలయిక, కొన్ని క్షణాలలోనే అల్లుకున్న అనుబంధం, అంతలోనే మేమిద్దరం హైదరాబాదు యూనివర్సిటీలో రూమ్మేట్స్ అయిపోయాము. సైదులు కలయిక నా జీవితంలో చాలా విలువైన మార్పులను తీసుకువచ్చింది. తను కలసిన ప్రతీసారి ఒక్కో తూటాను నాపై వదిలి, మనసు పొరల్ని పేల్చేసి వెళ్ళిపోతాడు. నీ మాట పవర్ఫుల్ అని ఒకసారి, నీ మాటకన్నా నీ రాత ఇంకా పవర్ఫుల్ అని ఇంకోసారీ అనేసి, నా లోపలి వాడిని వెలికి (కెలికి) వెళ్ళిపోతాడు.ఈ రోజు నేను రాస్తున్న ప్రతీమాటకి ఈ 'ఖమ్మం' సైదులే స్పూర్తి.

2. ఈసారి కలసినపుడు తనతో గద్దపాటి శ్రీనివాస్ ని తీసుకువచ్చాడు. మా 'ఖమ్మం' కవి అంటూ పరిచయం చేసాడు. నువ్వు మా ఖమ్మం రావలయ్యా, అప్పుడే కదా మావాళ్ళు గురించి తెలిసేది అంటూ చాలా సార్లు ఆహ్వానించేవాడు. ఖమ్మం కవులు, రచయితల ఆధ్వ్యర్యంలో జరిగే ప్రతీ పనిని కళ్ళకు కట్టినట్టుగా వివరించేవాడు. అదే ఇప్పుడు నన్ను ఖమ్మం కవుల 'స్వేచ్చ కోసం' కు స్పందన రాయడానికి కారణం.
3. ఐనాల సైదులు, గద్దపాటి శ్రీనివాస్ సంపాదకత్వంలో వచ్చిన శ్రీ శ్రీ స్మారక కవితా సంకలనం "స్వేచ్చ కోసం" భావుకులందరికీ ఎంతో స్వేచ్చనిచ్చింది. కవిత్వానికున్న ప్రామాణికత ముసుగును తొలగించి మనసుపొరల్లో అల్లుకున్న ఏ భావాల తోరణమైనా కవితే అని చాటి చెప్పింది. రూపం మార్చిన కుల భూతాన్ని, కువ్వలలై ఎగిరెల్లిన మాదిగ మనసుని, శ్రీ శ్రీ సరళ సామ్రాజ్యాన్ని, బానిస చేసిన డాలర్ వర్షాన్ని, భరతమాత అరవై వసంతాల సిగ్గుని, ఎందుకో కొరగాని వినతి పత్రాల్ని వివరంగా చూపించింది.
ఈ ప్రజా రచయితల సమాఖ్య, అపనమ్మకాల అమ్మను నమ్మనంది, మండే ఆకలి బాధను ఎవరు తీసుస్తారంది, పురుగు మందుల పిరికితనానికి ధైర్యాన్నిచ్చింది, స్త్రీ మూర్థి తనపై జరుగుతున్న ఆగడాలకు ఖడ్గమై రావాలంది, కుంభకోణాల ఎన్నీకలాలను తన్నుకు చావమని, నఖ శిఖ పర్యంతం శ్రీ శ్రీ ని స్పౄశించి వదిలింది.

ఆ తడిమిన అక్షరాలను త్వరలో వివరిస్తాను

"భాగస్వామి బాధ్యతా?"

2009-06-20T12:28:00.000-07:00

We had discussion on happy family. After so much discussion we stopped at this question. We have needed a contemporary answer.

"What might be the possible answer if boy friend asks his girl friend to care his family after the marriage?"

Hence, I have conducted an E-mail survey with some of my friends. They have responded in the following words.

Shamla Medhar (Bangalore)

Yes

Praveen Paul (Hyderabad)

How I treat/ care about my family, I will care your family also....and the same way how u care/love your family you have to treat my family also.....'

Beena M.R (Germany)

The answer depends on the individual.... but usually all girls care for the family she goes in... its not a thing to ask for.... it is something they do even without asking....

Lakshmi Yadav (Bangalore)

The boy friend should not ask this question to his girl friend it should be mutual understanding she has to take care of his house. She has to give respect the whole family and also whatever the problems comes she has to take it as a positive way. Mutual understanding is basement for life. In life we should not think ego, prestige etc

Vijaya Tilagam (Bangalore)

Once she will get married had responsibility to take care of his family. Sorry to say his family that is become our family. The girl should think that's our family. She has to take care of the people what they are doing sister -in-law and brother in-law and also mother in law and father in-law. She is part of our family. Its not that she has to forget her family members, she should build a relationship with our family members, show them good love and affection. Then only appreciated from everyone or else they will feel after the marriage she break the family they will feel.

Anuradha Panthagada (Hyderabad)
It is an obvious answer you will get from her is that she is ready to look after his family as she will become a part of the family. So that it is her family too, so that it becomes their family, no more his family alone, but one thing if the person who is asking her to take care of his family should be ready to take care of her family also, unfortunately it doesn't happen it is always on the girl side to come to his family and settle there so that it seems to be her responsibility only. But a family doesn't mean that living together of two persons, it should be understood that two families should come together and start cope up with each other. I hope u got the possible answer if not let us have a discussion please keep on reflect on the subject, it is really interesting.

Ramadevi A.H (Bhubaneswar)
There are two aspects in it (1) Boy friend should not tell the girl because it is her responsibility to look after parents (2) If boy friend himself is not looking after his parents and expects the girl friend to do so, it is absolutely irresponsible and inhuman in first case. It should go without saying. Looking after parents is mutual responsibility and not just of boy friend's parents but also girl friend's parents

Deepti Zutshi (Delhi)
"I'll be happy to do so"

Mehnaz Siddiqui (Delhi)
One tight slap..
Boy friend should look after his family as it is his responsibility and not his girl friends

My View
The question it self is a foolish question if every thing is going fine. The question raises curtain to many other questions. It is the responsibility of both the couple to care both the families. Otherwise there would not any meaning for our life.

2009-06-20T11:08:00.000-07:00

M.R.P.S. రాజకీయ భవిష్యత్తు

2009-03-15T11:23:00.000-07:00

పదిహేనేళ్ళ సామాజిక ఉద్యమం, రాజ’కీయ’ అడుగులు ప్రారంభించింది. రాష్ట్రంలోనే అధిక జనాభాకు ఒక ’రాజ’కీయ గొంతు రాబోతుంది. అందరికోసమనిం చెప్పి, కొంతమందికే కొమ్ముకాసే ’గొంతు’ కాదది. నిక్కచ్చిగా, నిర్భయంగా వాటాలగురుంచి మాటాడే ధైర్యం ఉన్న M.R.P.S. పది శాతం జనాభా ఇన్నాళ్ళూ ఎవరో ఒకరి చెంతన చేరి, తమకు రావాల్సిన ఫలాల కోసం ఎదురుచూడడం కన్నా, తమ అవసరాలు తామే తీర్చుకుంటామని, మందకృష్ణ, మాదిగ రిజర్వేషన్ పోరాట సమితి తీసుకున్న నిర్ణయం హర్షణీయం. సమాజంలో అణగారిన వర్గాలకు (ఎవరైనా) ప్రత్యేక వసతులు కల్పించాలని అంబేద్కర్ చూపిన బాటలో, అణగారిన వారిలో అట్టడుగు వారున్నారని కొత్త భాష్యం చెప్పిన కృష్ణ మాదిగ, రాజ్యాధికారంతోనే అన్ని మార్గాలను సాధించగల శక్తి ఉందని తేల్చి చెప్పిన బాబాసాహెబ్ బాటలో మరో అడుగు ముందుకు వేశాడు.
M.R.P.S రాజకీయ నిర్ణయాన్ని కొంతమంది 'కృష్ణ మాదిగ' కోణంలోనూ, మరికొంత మంది 'మాదిగ' కోణంలో చూస్తున్నారు. ఎవరు ఏ కోణంలో చూసినా భవిష్యత్తులో మాదిగల జీవితాలు ఓ కొత్త కోణంలో సాగబోతున్నాయన్నది వాస్తవం. ఇప్పటి వరకూ విద్య, ఉద్యోగం మరియు ఇతర రంగాలలో మా వాటా ఇవ్వండి అంటూ బ్రతిమాలిన మాదిగలు, ఇక నుండి ఎవరి వాటాలు వారికి పంచే బృహత్తర కార్యక్రమాన్ని చేపట్టబోతున్నారు. నిన్నటి వరకూ ఎస్సీల వర్గీకరణోద్యమంలో మందకృష్ణ ఒక్కడేనా అన్న ప్రశ్నకు, కాదు, ఇకనుండీ 294 మంది శాసన సభకు, 42 మంది పార్లమెంటుకు అర్హత కలిగిన నాయకులు పోటీలో నిలబడతారు. ఇప్పుడున్న రాజకీయాటనే ప్రాతిపదికగా తీసుకున్నా, దానికి మరిన్ని రెట్లు నాయకులు తయారయ్యే సావకాశం మెండుగా వుంది. ఇంతమంది కొత్త తరం నాయకులు, తమ జాతిని పునాదిగా చేసుకొని నిలబడడం అనేది, వర్గీకరణోద్యమ ఫలితమే. ఒకనాడు ’వీళ్ళెంత?’ అన్న ప్రతీ రంగంలోనూ మాదిగలు రాణించడం, M.R.P.S ఘనతే.
ఇన్ని గొప్ప మార్పులను తీసుకు వచ్చిన ఉద్యమం ప్రధాన సమస్యను, ఇన్నాళ్ళుగా రాజకీయ పార్టీలు, మాదిగ (రాజకీయ) నాయకులు పరిష్కరించ లేకపోయారు. కనీసం, నమ్మకాన్ని కూడా ఇవ్వలేకపోయారు. ఎ.బి.సి.డి మాత్రమే కాదు, ఎ నుండి జెడ్ వరకూ అయినా అవసరాన్ని, అభివృద్దిలో వెనుకబాటు తనాన్ని ప్రాతిపదికతో వర్గీకరణ చేయాలన్న M.R.P.S దృక్పధం తప్పకుండా రాజకీయాలను ఓ కొత్త కోణంలో చూపిస్తుంది. అది ’ఇందిరమ్మ రాజ్యమో’, ’అన్నగారి’ రాజ్యమో లేక ’శాస్త్రీయత ముసుగుల రాజ్యమో’ కాదు, ’మన’ రాజ్యం అవుతుంది.
ఇంతవరకూ డబ్బే ప్రధాన లక్ష్యంగా నడచిన రాజకీయాలు, అణగారిన వర్గాల అధికారం దిశగా నడక ప్రారంభిస్తాయి. వడ్దించే వాడు మనవాడైతే, బంతిలో ఎక్కడ కూర్చున్నా పరవాలేదని, M.R.P.S రాజకీయ నిర్ణయం తరువాత ఎస్సీల వర్గీకరణ కాదు, సమాజ వర్గీకరణకు శ్రీకారం చుట్టబోతుంది. దామాషా పద్దతిలో ఎవరి వాటాను వారికే ఇచ్చి అసలు సిసలైన సమాజాన్ని M.R.P.S నిర్మిస్తుంది. ఏ సమస్యకైనా పరిష్కారం ఆలస్యమవుతుందేమో గాని, అసంభవం మాత్రం కాదని, వర్గీకరణకి మోకాలడ్డిన నాయకులంతా తెలుసుకోవాలి. నిరంతర అణచివేత ఎన్నటికీ సాధ్యం కాదని మరోసారి నిరూపించింది M.R.P.S. బలంగా అణచిదేదైనా ఉన్న స్తాయికన్నా ఎక్కువ ఎత్తు ఎగురుతుంది అన్న మాటకు సాదృశ్యమే M.R.P.S రాజకీయ నిర్ణయం.
ఇప్పటికే తన కార్యకలాపాల ద్వారా సామాజిక ఉద్యమం కోసం అనేక మంది నాయకులను తయారు చేసిన ఎం.ఆర్.పి.యస్, వారినే రాజకీయోద్యమంలో పాలు పంచుకొనేలా చేయడం, తనకున్న కృతజ్నతను, నిబద్దతను తెలియజేస్తుంది. వర్గీకరణని ఆపడం ద్వారా మాదిగల అభివృద్దిని ఆపగలిగామని మాలలు, మాల మాదిగలను విడదీసామని అగ్రవర్ణ రాజకీయా పార్టీలు సంబరపడినా, ఐక్యత, సామాజిక న్యాయం అనే పేర్లతో ఇంకా వెనుకబడి వున్న 58 కులాలను ప్రధాన స్రవంతిలోకి రాకుండా ఆపగలిగారని గుర్తించాలి. సమాజంలో అన్ని ఉద్యమాల పరిధి వారి వారి అవసరాల మేరకే ఉన్న తరుణంలో, తన వారిందరికీ న్యాయం జరగాలని పోరు ప్రారంభించిన M.R.P.S, తన రాజకీయ ప్రయాణంలోనూ తనలాంటి వారెందరికోసమో తప్పకుండా ఆలోచిస్తుంది.
ఎవరు ఎన్ని మాటలన్నా, ఎంత విమర్శించినా, మాదిగలు, దాని ఉపకులాలు M.R.P.S మీద, దాని నాయకత్వం మీద నమ్మకాన్ని కోల్పోలేదు. రానున్న మహా యజ్నంలో సంఘటితమైన మాదిగలను ఎదుర్కొనే శక్తి ఎవరికీ ఉండదు. మాదిగ అనే పదం ప్రధాన స్రవంతిలో భాగమయినట్టుగానే, సామాజిక న్యాయం కూడా సర్వసాధారణం కావాలని M.R.P.S ఆశిస్తుంది.

రాక్షసులమా!

2009-03-08T05:40:00.000-07:00

అమ్మా...
మేము రాక్షసులం కాదమ్మా
గాయపడ్డ గుండెలం
దగాపడ్డ మనుషులం
ప్రజాస్వామ్యంలో ఎదురుచూసి
అలసిపోయినోళ్ళం

ప్రాణాలరించైనా సాధించాలనే తప్ప
ప్రాణాలు తీయాలని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు
అందుకే.. ఇన్నాళ్ళుగా ఊరకున్నాం
విధి నిర్వహణలో ఘోరం జరిగింది
మాలో.. ఒక కుటుంబానికి కాదు
80 లక్షల మందికి నాయకులైన వారు
అమరులయ్యారు
మా దిక్కులు చెరిగిపోయాయి
మా ఘోష అడవి పాలయ్యింది
మా మొర గాలిలో కలసిపోయింది
మా ప్రయత్నం వెటకారమయ్యింది

నాకు తెలివి లేనప్పుడు నాతో
ఉన్నవాళ్ళంతా నేడు పక్కకు తొలగారు
నా మార్గాన్నే తప్పంటూ
సూటిపోటి మాటలతో పొడుస్తూనే ఉన్నారు
నా అడుగు, మాట అన్నీ
బూతద్దంలో బొమ్మలయినాయి
నీకు మేము రాక్షసులమయినాము

మా నాయకులంతా నోళ్ళు
కుట్టేసుకున్నారు
అధికారాల ఆటలో మా జాతి
వారి ముందు చిన్నబోయింది
ప్రళయం వచ్చినా అది తెరుచుకోదు
లోకమంతా దుమ్మెత్తి పోస్తున్నా
వారికి పట్టదు

అందుకేనమ్మా...
ఆవేదన కట్టలు తెంచుకొని
ఆవేశం పెల్లుబికి
ఆశల ఎండమావి కూడా దూరమైపోతుంటే
ఆగలేక చేసిన అఘాయిత్యంలో ...
నీకు మేము రాక్షసులమయినాము
మావోళ్ళు వేగుచుక్కలైనారు

08.03.2009, 06.05 pm

నాన్న 'లవ్’

2009-03-05T09:04:00.000-08:00

1970 ల మాట

దిగుమర్తి సూరయ్య గారి (మా తాతగారు) పెద్ద కుమారుడు దిగుమర్తి రాఘవులు గారు (మా నాన్నగారు). రాఘవులు గారు కుటుంబ భారాన్నంతా తలకెత్తుకొని నడుస్తున్న రోజులవి. ఆయన వృత్తి పరంగా వడ్డీ వ్యాపార కంపెనీలో డబ్బు వసూలుదారుడైనా, ప్రవృత్తి పరంగా బుర్రకధ కళాకారుడు. ప్రతీ రోజూ ఉద్యోగ నిమిత్తం సుమారు 30 కిలోమీటర్లు తిరిగి, సాయంత్రానికి తన బుర్రకధ స్నేహితులతో కలసి, practice చేసి రాత్రి 10 గం. ల కు ఇంటికి వచ్చేవారట. రాఘవులు గారు వచ్చేవరకూ సూరయ్య గారు, వారింటికి దగ్గరలో ఉన్న కాలువ దగ్గర, (అప్పట్లో వంతెనలు లేవు) తన వయసు స్నేహితులతో కాలక్షేపం చేస్తూ కొడుకు రాకను గమనిస్తూ ఉండేవారట. కొడుకు వస్తున్న విషయం గమనించిన వెంటనే మెల్లగా అక్కడనుండి ఇంటికి చేరుకొనే వారట. ఇది గమనించిన రాఘవులు గారు తన ఎక్కడికి వెళ్ళినా, తన తండ్రి ఎదురు చూస్తారనే ఉద్దేశ్యంతో వీలయినంత త్వరగా ఇంటికి చేరుకొనే వారట. కానీ ఎప్పుడూ వారు ఈ విషయాన్ని ప్రత్యక్షంగా చర్చించలేదు.

1990 ల మాట
రాఘవులు గారి పెద్దకుమారుడు వీరకిషోర్. ఆయన జీవిత భీమా సంస్తలో ఉద్యోగి. తన తండ్రిలాగే కుటుంబ భారాన్నిభుజాన వేసుకొని నడిచేవారు. కాలం మారింది. ఆ ఊరికి ఒక వంతెన వచ్చింది. రాఘవులు గారి ఇంటికి మోటారు వాహనం కూడా వచ్చింది. కిషోర్ గారు ఎక్కడికి వెళ్ళినా, రాఘవులు గారు నిదుర పోయే వారు కాదు. పెద్ద కొడుకు వచ్చాడన్న సంగతి తెలిసిన తరువాతే ఆయన కునుకు తీసేవారు. ఎంత రాత్రయినా కుమారుని వాహనం శబ్దం విన్న తరువాత, ఏదో పని ఉన్నట్టుగా బయటకు వచ్చి, పడుకోవడానికి వెళ్ళేవారు. ఇది గమనించిన కిషోర్ గారు, ఎంత దూరం వెళ్ళినా, తన తండ్రి నిదుర పోకుండా చూస్తారని, వీలైనంత త్వరగా ఇంటికి చేరుకొనే వారు. వీరు ఎప్పుడూ చర్చించు కోలేదు.

2010 లో కిషోర్ గారి పెద్ద కుమారుడు ప్రణయ రంజిత్ ఏమి చేస్తాడో చూడాలి.

నిశబ్దం పగిలింది

2009-02-25T18:19:00.000-08:00

నిశబ్దం వీడి పోయింది

నా సహనం నశించి పోయింది
నా మౌనం ఇప్పుడు పొలికేకై అరుస్తుంది
నీ మాయ మాటలు నమ్మే రోజులు పోయాయి
నా వాటా...నాది
ఎవరు ఇవ్వరో తేల్చుకుంటాం
ఆరెతో చెప్పే కాదు
నీ నోరు కూడా కుట్టేస్తాను
కోసీ.. కోసీ.. రక్తానికి, మాంశానికి
నా కళ్ళు అలవాటు పడిపోయాయి
నాలో నేర్పరితనం పెరిగిపోయింది
నీ మాట ముగుసేలోగా
నీ చర్మం వలిచేస్తా
నువు కళ్ళు మూసేలోగా
నీ రక్తంలో నిన్ను స్నానం చేయిస్తా
ఖబడ్ఘార్...
నా మౌనం నీకు లోకువయ్యిందా
నా మంచితనం నీకు అలుసయ్యిందా
ప్రజాస్వామ్యంలో ఆట నీకే తెలుసా
నేను మొదలెట్టే వరకే అది
ఇప్పుడు సమాధానం చెప్పు
నిన్నటి వరకు ఇది నా సమస్య!
అందుకేనా అందరు చోద్యం చూస్తున్నారు
ఇక సమయం లేదు...మాట్లాడండి
నోట్లోని అడ్డాన్ని ఊసేయండి
మెదళ్ళుకున్న బూజు దులపి మాట్లాడండి
నేనిపుడు గాయపడ్డ ఆబోతును
నీ నాటకాలలో విసిగి, వేసారిన ఏనుగును
నేను ఊరిమీదికొస్తున్నాను
ఇంతవరకూ నా మౌనాన్ని చూసావు కదా
ఇప్పుడు నా కోపాన్ని కూడా చూడు
రగలిపోతున్న నా కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూడు
దహించిపోతున్న నా గుండెను చూడు
మోగిస్తా... మోగిస్తా
నీ చెవులు పేలిపోయె దరువేస్తా
నీ కళ్ళు అదిరిపోయే నాట్యం చేస్తా
ఈ భయంతోనైనా నువు మాట్లాడాలి
పోకిరి మాటలు కాదు
తెరవెనుక ఆటలు కాదు
నేను యుద్దానికు సిద్దంగా ఉన్నాను
రా...రా..దమ్ముంటే తేల్చేసుకుందాం
అడుగని వారికే అన్నీ ఇస్తున్న నీకు
పదిహేనేళ్ళుగా నాగొంతు వినిపించడంలేదా
అరుపుటంటే ఎలా ఉందో వినిపిస్తాను
నిశబ్దం లావాలా పగిలితే
ఎలావుంటుందో చూపిస్తాను
న్యాయం కోసం వాటాలు పంచమన్నోడ్ని
తేడాలొస్తే నిన్నే వాటాలేసేస్తాను.

[ఎస్సీల వర్గీకరణలో నా వాటా కోసం]

కైతునకల దండెం లో నా కవితలు

2009-02-07T08:56:00.000-08:00

Two of my are published in the book inకైతునకల దండెం 59 & 114 pages
http://www.scribd.com/doc/11369242/Madiga-Kavita

My Interview in "Insight Young Voice"

2009-02-07T08:46:00.000-08:00

Read my Interview in "Insight Young Voices" in 39-40 pages

http://www.scribd.com/word/full?id=11835252&access_key=key-1aehkt2jowgugqkpfdes

ప్రేమ+ఉద్యోగం= పెళ్ళి

2009-02-02T02:58:00.000-08:00

Please click on the title to go to the page

Suresh